Ժողովրդին արդեն լոկ «մերժման» գաղափարով չես շարժի. Հիմա. այլևս պահանջ է

Քանի դեռ բոլոր տեսակի միտինգավորները վախենում են «քաղաքական», «քաղաքականություն», «քաղաքականացված», «կուսակցություն», «իշխանափոխություն» և նման բառերից` ժողովուրդը չի հասկանում ձեր մեսիջները, ձեր ժամերով ելույթները, օրինակները , պատմությունները...

Չի հասկանում, որովհետև այն, ինչ մենք խոսում ենք բոլոր հարթակներից, նա գիտի: 

Ժողովրդին արդեն լոկ «մերժման» գաղափարով չես շարժի: 

Ժողովրդին պետք է հստակ երկարաժամկետ և ամենագլխավորը` կարճաժամկետ իրատեսական ճանապարհային քարտեզ, քայլերի հաջորդականություն:

Հարկավոր է, որ նա հասկանա թե ՀԱՆՈւՆ ինչի է պետք պայքարել:

30 տարի մեր ճանապարհը լուսավորել է փառահեղ հաղթանակի լույսը, որը մթության մեջ պայծառ վառվող կրակի նման տանում էր մեզ առաջ, թույլ էր տալիս ձգտել ավելիին` 

Արցախը ազատագրված էր և մենք գնում էինք նրա միջազգային ճանաչման ճանապարհով` համառ, թեկուզև փոքրիկ քայլերով: 

Հայաստանը փաստացի չորսից երկու փակ ճանապարհների պայմաններում ապացուցեց, որ ունակ է զարգանալ և նույնիսկ, ըստ համաշխարհային բանկի տվյալների, լինել աշխարհի ամենաարագ զարգացող երկրների առաջին տասնյակում:

Հայաստանը այդ լույսի ներքո կառուցեց ամենամարտունակ բանակը տարածաշրջանում, որը հաղթում էր տարբեր զինմրցումների ժամանակ և թշնամին , նույնիսկ իր հարստության պայմաններում, չէր հանդգնում հարձակվել, իսկ երբ հանդգնեց, արագ դեմն առան, որովհետև թուրքի կլոունը, եռատոն ու թուրքի կլոունի կարմրաթուշ սրճասերը չէին ղեկավարում այդ ճակատամարտը: 

Այդ լուսի ներքո էին շարժվում առաջ Հայաստանը և նրա թև ու թիկունք, նրա սահմանների վահան` Արցախը:

Ալդ լույսը այնքան հզոր էր, որ պահեց այս ժողովրդին 30 տարի ու եթե թուրքի կլոունը չլիներ թուրքի կլոուն, ապա կշարունակեր լուսավորել մեր ուղին:

Բայց այդ լույսը փորձեց մարել նիկոլը:

Այո, չմարեց, փորձեց մարել:

Եվ հիմա ժողովուրդը թևաթափ է, նեղացած, խրոխտ, բայ վիրավոր պատանու նման չի ուզում խոսել, որովհոտև իր հաղթանակը ձեռքից տարավ թուրքի կլոունը, ոչ իր մեղքով, ինքը ամեն ինչ արեց` տվեց իր զավակների կյանքը, համախմբվեց թիկունքում Հայաստանում ու Սփյուռքում, բայց նրան խաբեց թուրքի կլոունը իր արծրուններով ու լելեթեփեներով, անպիտան ինքնաթիռներով, տոնոյանական «նոր տարածքներով» ու արայիկի ստերով`թե բա «երբեք այսքան պաշտպանված չի եղել Արցախի երկինքը»: 

Հիմա:

Ալևս պահանջ է:

Ես եմ հնչեցնում ժողովրդիս պահանջը`

Հստակ, իրատեսական, առանց պոպուլիզմի ծրագիր, փուլեր, քայլեր տվեք:

Գերիները պիտի վերադարձվեն հայրենիք:

Անհետ կորածները պիտի գտնվեն:

Թուրքի կլոուն նիկոլը պիտի դատվի ու սատկի:

Երկիրս պիտի ծուռ մեջքը ուղղի ու գնա իր նոր լույսի հետևից:

Քրիստինա Նազարյանի ֆեյսբուքյան էջից