Իշխանության և սեփականության ինստիտուտների խնդիրն է դրված

Հայաստանում լուրջ ռեֆորմներ են ընթանում:

Բնականաբար, իշխանության և սեփականության ինստիտուտների խնդիրն է դրված: Սեփականությունը լինում է շարժական և անշարժ: ՍԱՍ-ի ձայնագրությունը ցուցադրեց, որ շարժական սեփականության մեջ մենք էլ ենք մտնում:

Նաև լուծվել է ընտրությունների հարցը, կամ ավելի ճիշտ, «չընտրությունների» մեխանիզմն է հաջողությամբ ներդրվել, որ պատահական մարդիկ համակարգում չհայտնվեն:

Առանցքային բառերն են` «համակարգ» և «պատահական» մարդիկ:

Ինչ է իրենից ներկայացնելու այդ համակարգը և ովքեր են պատահական անցորդները:
Օրինակ, պատահական մարդկանց ցուցակում են հայտնվել Հովիկ Աբրահանյանը, Գագիկ Բեգլարյանը, Թոխմախը, նույնիսկ Լիսկան և այլն: Կարող ենք մանրանալ մինչև Շմայսը, բայց դա չենք անի:

Ուղղակի նշենք, որ Գագիկ Ծառուկյանը դեռևս կատարում է ջոկերի դերը ներակումբային ռազբորկաների համար, մինչև իրավիճակը հստակեցվի:

Տարերային և փնթի հարաբերությունները սկսում են կուռ կառուցվածքի տեսք ձեռք բերել:
Իրավիճակը խիստ ներվային է՝ լուծվում է ակումբի անդամների, անդամության թեկնածուների և նրանց շքախմբերի հարցը և ով դուրս մնաց, առնվազն մոտակա տաս տարվա կտրվածքով նրանց առջև դռները փակ են մնալու:

Այսինքն ձևավորվում է Հայաստանի փայատերերի փակ բաժնետերերի ակումբը, որտեղ Սերժ Սարգսյանը ընդամենը պատվավոր մոդեռատերն է, դեռ:

Բնականաբար, զուգահեռ կերպով, ռեֆորմացվում է նաև ընդդիմությունը, որտեղ նույնպես «պատահական» մարդիկ լքում են Մեծ Սեքսը:

Ով որ կարծում է, թե Սերժ Սարգսյանն իր անձնական խնդիրները կարող է լուծել առանց խաղի կանոնները փոխելու, սխալվում է, նա ընդամենը բուրգի գագաթն է և ցանկացած պարագայում ինքը «վերջավոր» է, իր գործն է անվերջ:

Վերջ ցնցումներին և աղմուկներին, համենայն դեպս բաժնետերերը այլևս չեն ցանկանում, որ իրենց շարունակեն անհանգստացնել տարբեր առիթներով:

Իսկ ով է մեղավոր: Մեղավորը ժողովուրդն է, ում արդեն պետք է հիմնավոր կերպով պատժել, որ չխանգարի երկրի զարգացմանը` ըստ բաժնետերի կարծիքի: Update արված ընդդիմությունը և տրանսֆորմացվող իշխանությունը ընդհանուր գաղափարական եզր են ձեռք բերել, ժողովրդի հարցում իրենց բախտը չի բերել:

Ժողովրդով կզբաղվի նորացված և «կրեատիվ» ընդդիմությունը, եթե կարողանա մի կողմ դնել «ով մեզ հետ չի, ծախված է» պոստմոդեռնիստական կարգախոսը:

Ժողովրդի վրա ազդեցություն ունենալու համար պետք է ոչ թե հայհոյել, այլ հաճոյախոսել: Որովհետև ընդդիմության գործը ժողովրդին զբաղեցնելն է, այլ ոչ թե հայհոյելը: Ժողովուրդն իր էությամբ կանացի սկիզբ ունի և սիրում է ականջներով: Ընդդիմադիր «էլիտան» իր միսիան վատ է պատկերացնում:

Ստեփան Դանիելյանի ֆեյսբուքյան էջից