Ինչպես այս պայմաններում հասկանալ հայկական բազմաշերտ շրջանակներին, ովքեր առիթը բաց չեն թողնում բացահայտ ու քողարկված կասկածի ենթարկելու ռուսական ռազմական ներկայության կարևորությունը

Այն, որ ՀՀ հարավային սահմանների մոտ ռուսական երկրորդ ռազմաբազայի հիմնումը անհանգստություն է առաջացրել Վրաստանում և Ադրբեջանում, որոնք նպատակ ունենա անգամ դա թույլ չտալու համար փակել իրենց երկրոներով դեպի Հայաստան ուղևորվող ռազմական նշանակության ինքնաթիռների և ցամաքային փոխադրամիջոցների ճանապարհները, լիովին հասկանալի է: Վրաստանն ուղղակի չի ցանկանում ռուսական ռազմական ներկայության ավելացում Անդրկովկասում, Ադրբեջանն ունի նվաճողական անավարտ ծրագրեր, որոնց զսպում է ռուսական ռազմական ներկայությունը: Բայց ինչպես այս պայմաններում հասկանալ հայկական բազմաշերտ շրջանակներին, ովքեր առիթը բաց չեն թողնում բացահայտ ու քողարկված կասկածի ենթարկելու ռուսական ռազմական ներկայության կարևորությունը, հատկապես երբ հայկական բանակի վրա ունեցած պատերազմի հետևանքները թույլ չեն տալիս նրան սեփական ուժերով ապահովելու երկրի տարածքային ամբողջականությունն ու սահմանների անվտանգությունը: Ամեն բան նեղացնել իշխանություն ունենալու կամ ունեցածը պահպանելու ինքնանպատակ ձգտումների մեջ և չտեսնել, օրինակ, որ այսօր էլ Թուրքիայից օրական մի քանի ռազմական օդանավեր են իջնում Գյանջայի և Ադրբեջանի մյուս օդանավակայաններում, նույնն է ինչ պետականության վերջին փշրանքները մտնել բախտի քմահաճույքին: