Ինչպե՞ս չաշխատող օդանավակայանը պետք է զարգացնի տուրիզմը
Հանրապետականները մեզ «աննախադեպ, որակապես ավելի լավ» ընտրություններ էին խոստացել և գոնե մեկ իմաստով այս ընտրությունները որակապես տարբերվում էին նախորդներից․այս անգամ իշխող կուսակցության կողմից ամպագորգոռ ու սուտ խոստումներ չհնչեցին՝ դե այսինքն ընդհանրապես ոչ մի առարկայական խոստում չհնչեց։ Չգիտեմ, նույնիսկ, ունեին Հանրապետականները նախընտրական ծրագիր, թե՝ ոչ։
Չգիտեմ, թասիբ էր արթնացել նրանց մեջ, թե ուղղակի հասկացել են, որ ժողովուրդը մեկ է նրանց խոստումներին չի հավատում, նրանք էլ միևնույն է ոչինչ անող չեն, բայց փաստը մնում է փաստ՝ սուտ խոստումներ չեղան։ Սակայն չկա նաև հույս, որ նախկինում տված խոստումները կկատարվեն։
Հիշու՞մ եք չէ Ստեփանակերտի օդանավակայանի պատմությունը։ Դա թերևս Սերժ Սարգսյանի իրականացրած ամենաթանկարժեք փիառ ակցիան էր։ Նա մի ամբողջ օդանավակայան կառուցեց միայն փիառվելու, սուտ խոստումներ տալու և կարճաժամկետում իր ռեյթինգը բարձրացնելու համար։ Քիչ թե շատ մտածող մարդկանց համար ակնհայտ էր, որ Ադրբեջանը կդիմի ամենածայրահեղ քայլերի, բայց թույլ չի տա, որ դեպի Արցախ կանոնավոր չվերթներ իրականացվեն։ Եվ սա բացառապես հայկական կողմի բացթողումների պատճառով է։ Եթե այնուամենայնիվ որոշել էին օդանավակայան կառուցել Ստեփանակերտում, պետք է կամ միջազգային հանրության աջակցությունը ստանային կամ Ադրբեջանական կողմին հասկացնեին, որ քաղաքացիական ինքնաթիռների խոցումն անդառնալի հետևանքներ կունենա Ադրբեջանի համար։ Կամ երկուսն էլ միասին, որ չեզոքացնեին Ալիևի սպառնալիքները։
Մենք հիշում ենք նաև, թե ինչպես Սերժ Սարգսյանն առանց ամաչելու հայտարարեց, թե ինքն է լինելու առաջին ուղևորը և ինչպես այդ հայտարարությունից հետո հանկարծակի պոկվեցին օդանավակայանի պատերի և հատակի սալիկները և թե ինչպես են մինչև հիմա այդ սալիկները կպցնում։ Չերկարացնեմ, Սերժ Սարգսյանի խոսքի արժեքի մասին բոլորին է հայտնի՝ թե Հայաստանում, թե Հայաստանից դուրս։
Բայց այստեղ մեկ այլ խնդիր կա։ Ես Արցախը սիրում եմ, դա մեր հողն է, այնտեղ պետք է ներդրումներ կատարել, դա անհրաժեշտություն է։ Անշուշտ պետք է զարգացնել տուրիզմը Արցախում։ Բայց ինչպե՞ս այդ խնդիրը պետք է լուծի չաշխատող օդանավակայանի շենքը։ Ի սկզբանե ակնհայտ էր, որ օդանավակայանը չի աշխատելու։ Մի՞ թե մեր իշխանություններն այդ աստիճան կտրված են իրականությունից։ Կարծում եմ, որ ոչ։ Նրանք պարզապես թքած ունեն տուրիզմի վրա էլ, օդանավակայանի և մնացած ամենինչի վրա, ինչը կապված չէ նրանց անձնական շահերի հետ։ Օդանավակայանը Ստեփանակերտում պետք էր միայն Սերժ Սարգսյանին։
Իսկ Ստեփանակերտին, Արցախին և Հայաստանին՝ տուրիզմի զարգացման համար պետք էր օդանավակայան Ջերմուկում, Կապանում կամ Գորիսում։ Այն կխթաներ տուրիզմը ոչ միայն Արցախում, այլ նաև Սյունիքում։ Իհարկե, միայն օդանավակայանով չի։ Բայց շատ են չէ ասում, թե մեր ռեսուրսները սահմանափակեն, լացում են, որ փող չունեն այս կամ այն ծրագիրն իրականացնելու համար։ Դե բա որ այնքան սահմանափակ մտածողություն ունենան, որ առանց որևէ հեռանկարի Ստեփանակերտում օդանավակայան կառուցեն, բա փողն էլ չի հերիքի։
Իշխանություններին որ քննադատում ես, ասում են, թե իրանք ճիշտ է սխալներ անում են, բայց նրանցից լավ ոչմեկ չի կարող կառավարել։ Այսպիսի հիմար սխալ անելու համար մարդ պետք է ուղղակի թերզարգացած լինի էլի։ Ուրիշ բաների մասին չեմ ասում։
Հրանտ Ենոքյանի ֆեյսբուքյան էջից

