Նիկոլ, անգամ հիմա, երբ մի գերու ի վիճակի չես հետ բերել առանց ռուսի միջամտության, էլի Արցախի հարցի տապալումը բարդում ես ռուսների վրա

Բա չիմացաք, հողատուն էլի հին գործին ա՝ լավաշ հոդվածներ ա գրում։ Երևի զգացել ա, որ զզվելի ռոժն ու ձենը ազդում են մարդկանց հոգեկան աշխարհի վրա, իրան տվել ա մեմուառներ գրելուն։

Երկար-բարակ լոլոյա կարդացել, թե ոնց եղավ, ինչ եղավ, 94-ից սկսած սաղ մեղավոր էին, Շուռնուխի գյուղապետն ա մեղավոր, ռուսն ա մեղավոր և այլն, և այլն։ Տեղ-տեղ ինձ թվաց ալիևն ա գրել, հետո տեքստի մեջ իր ղժղժան ոճը տեսա, հասկացա, որ չէ, ալիևը չի, իրա օգնականն ա։

Նիկոլ Փաշինյան, այ հողատու, սաղ կարդացել եմ, բայց դեռևս մի կետի եմ ուզում անդրադառնալ. Ռուսաստանի հետ հարաբերություններին։

Այսինքն, դու քո կարճ խելքով կարծում ես, որ Սիրիա ականազերծողներ եւ բժիշկներ գործուղելու ՀՀ կառավարության որոշումը էն պիկն էր, էն բարձրագույն կետն էր, որով կարելի էր հասնել հայ-ռուսական հարաբերությունների ոսկե ժամանակաշրջանի՞ն։

Այսինքն, էն, որ ԱԺ Արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի նախագահ, քո կուսակցության անդամ Ռուբեն Ռուբինյանը դեմ է քվեարկում Ռուսաստանի՝ ԵԽԽՎ աշխատանքներին վերադառնալու որոշմանը, դա հեչ։

Այն, որ որպես ՆԱՏՕ-ին հակակշիռ Ռուսաստանի ստեղծած ՀԱՊԿ-ի գլխավոր քարտուղար Յուրի Խաչատուրովին սաղ աշխարհով մեկ խայտառակում, սարքում ես տռուսիկ-մայկա գողացող, ժամկետից շուտ հետ ես կանչում, դրանով իսկ վարկաբեկելով ոչ թե Խաչատուրովին, այլ հենց ռուսի ՀԱՊԿ-ին, դա էլ հեչ։

Այն, որ քեզ խոսնակ էս նշանակում մարդու, ով Ռուսաստանի դրոշն էր այրում ՀՀ-ում ՌԴ դեսպանատան դիմաց, դա էլ հեչ։

Այն, որ ԱԺ նախագահ ես դնում հակառուսական ցույցերի ակտիվ մասնակցի Արարատ Միրզոյանին, դա էլ թեմա չի։

Այն, որ Անվտանգության խորհրդի քարտուղար ես նշանակում Պուտինին ծաղրող Արմեն Գրիգորյանին ու ռուսները ստիպված պետք է լինեն նրա հետ մի սեղանի շուրջ նստեն, հարցեր քննարկեն, դա էլ հեչ։

Որ ռուսական ալիքների հեռարձակումն արգելու ես Հայաստանի տարածքում, դա էլ հեչ։

Որ Պուտինի հակառակորդ Նավալնուն Հ1-ովդ եթեր ես տրամադրում, դա ընդհանրապես չի քննարկվում։

Էն, որ ՊՈԱԿ-իցդ ֆինանսավորվող Պեռֆեկտ թիվիներով «Նիկոլի պատասխան ապտակը Պուտինին․ ՀԱԼԱԼ Է» վերնագրով անասունություններ էին տարածում, դա էլ հեչ։

Էն, որ քո ինադու Պուտինը ամեն ամիս շնորհավորում էր Քոչարյանի ծնունդը, դա էլ էր մանրուք։

Էն, որ քո հրահանգով Արցախի կլոուն արայիկը Արցախի Անվտանգության խորհրդի քարտուղար ու Արցախի ԱԳՆ էր նշանակել մարդկանց, որոնք Ռուսաստանում Պերսոնա նոն գրատա էին, դա վապշե թեմա չէր։

Բայց որ 2019-ին Ռուսաստանի աչքին բարձրանալու համար մի քանի հատ բժիշկներ ու սակրավորներ ես ուղարկել Սիրիա, էտի արդեն լու՜րջ ա։ Էտի արդեն վե՜րջն ա։ Դրանով կարող ենք փաստել, որ հայ-ռուսական հարաբերությունները երբեք այսքան փայլուն չէին եղել։

նիկոլ, հո դու անասուն չե՞ս, արա։ Անգամ հիմա, երբ մի գերու ի վիճակի չես հետ բերել առանց ռուսի միջամտության, մտնում էշ-էշ լավաշներ ես գրում, որտեղ սկզբից մինչև վերջ Արցախի հարցի տապալումը բարդում ես ռուսների վրա։

Չէ, կներես, վերևի հարցադրումս տեղի չէր, դու հաստատ անասուն ես։

Արամ Գևորգյանի ֆեյսբուքյան էջից