Արայիկ Հարությունյան, երբ դուք դավաճանից օգնություն էիք խնդրում, գիտակցո՞ւմ էիք, որ դավաճանից էք օգնություն խնդրում

 

Երբ դուք տեսնում էիք ազգի ոգևորությունը ու տեսնում էիք, որ ամբողջը «պրծածա», ի՞նչն էր խանգարում դիմել ազգին:

 

Երբ դուք տեսնում էիք, որ դավաճանը չի օգնում, մատը մատին չի տալիս, որ ամբողջը «պրծածա» ու զագահեռ շարունակում էիք կատարել իր բոլոր հրամանները` հրաժարվելով բոլոր փորձառու հրամանատարների, Արցախի հերոսների օգնությունից, ի՞նչ էիք մտածում, էլ ինչի՞ց էիք վախենում, ի՞նչն էր ձեզ կանգնեցնում հավաքել բոլորին ու Շուշին գոնե չտալ:

 

Երբ դուք աջուձախ Արցախի հերոսի կոչում էիք բաժանում մարդկանց, ով առաջին օրվանից տանուլ տվեց պատերազմը, դա՞ էլ էր դավաճան Նիկոլը հրամայում:

 

Եվ ի վերջո. էլ, ավել քան կար այդ պահին, ի՞նչ պիտի լիներ, որ դուք դեռ վախենում էիք դավաճան ստահակից ու հիմա դեռ շարունակում եք: