Երկրաշարժյան մտորումներ

Երկրաշարժից մարդիկ չեն զոհվում։ Մարդիկ զոհվում են թերի, սխալ ,անորակ կառույցների պատճառով։

 

Ինչպես ողջ ԽՍՀՄ-ում, այնպես էլ ՀԽՍՀ-ում,Խրուշչովի իշխանության տարիներին, հատկապես 60-ականներից սկսվեց համատարած բնակարանաշինությունը։ Այո, կառուցված շենքերն անշուք էին, իրար մեջ մտնող փոքր սենյակներով և դրանք ժողովուրդն անվանեց «խրուշչովկաներ»։ ՀԽՍՀ-ում առաջին խրուշչովկաները կառուցվեցին Աջափնյակում (Չերեմուշկա)։ 1962թ․ մեր ընտանիքն այնտեղ բնակարան ստացավ։ Մի քանի տարի անց Աջափնյակի նորակառույց խրուշչովկաները սկսեցին ճաքեր տալ և «նստել», այդ թվում մեր շենքը։ Բացի անորակ շինարարությունից, երբ շինարարական հրապարակի պահակից սկսած, բանվորով, աշխեկով, ՍՈՒ-ի պետով շարունակած և Կենտկոմով ավարտած «փափախը», շենքի բնակիչներն էլ իրենց հերթին, շենքի տակ փորում էին նկուղներ՝ թուլացնելով շենքի հիմքը, կից շին․հրապարակի պահակից գնում շինանյութ, կառուցում կցակտորներ, շենքի բակը աղավաղում՝ գարաժներ և բոստաններ սարքելով։ Աշխատանքի բերումով եղել եմ ԽՍՀՄ տարբեր քաղաքներում, ապրել դրանց խրուշչովկաներում՝ ամուր կառույցներ,բակերը գեղեցիկ ծառապատ հանգստի վայրեր և խաղահրապարակներ։Այո, կոռուպցիա կար ողջ ԽՍՀՄ-ում, բայց ոչ մարդկային կյանքերի հաշվին։ Ահա թե որն էր երկրաշարժի ավերածությունների և տասնյակ հազարավոր զոհերի պատճառը։Եվ ինչպես ողջ անկախության տարիներին, այսօր էլ, «ընտանիք պահելու» հոգեբանությունը չի փոխվել։ Հանուն ընտանիք պահելու, պարգևավճարներ կստանամ, զենքերի կասկածելի գործարքներ կանեմ, իսկ որ կարող է պատերազմ լինել և զոհե՞ր։