Մեր մոտ մինչև հիմա ահավոր նստած ա միամտությունը

Օրինակ եթե մեկը մեր մասին լավ բան ա ասում, միանգամից սրտներս բացում ենք դեմները, անկախ նրանից թե ինչ նպատակով են ասել այդ լավ բանը։

 

Կամ մեկը ընդհանուր ադրբեջանցիների գիծն ա պահում, պահի տակ մի երկու հատ պռոհայկական բաներ ա ասում, վսյո, սաղ մոռանում ենք ու սկսում ենք իրա խոսքին վստահել։

 

Ցավոք սրտի, էսքանից հետո , էլի Վարդան Պետրոսյանի "Հայերը ու հավերը" պիեսը ուժի մեջ ա փաստորեն մնացել։