Պատերազմը մենակ ճակատում առաջ գնալու իմիտացիան, սեփական անձի փիառն ու քարոզը չէ

Մի ուրիշ հեռուստաալիք, որի տնօրենը տխրահռչակ Միրշահինն է, գնում է Լենքորան ռեպորատ պատրաստում՝ ցույց տալու համար, որ ամեն ինչ էնտեղ կարգին է ու թալիշների ոգին էլ բարձր։ 1-2 հոգի էլ (տեսքերից դատելով՝ վարչական շրջանի աշխատողներ) հայտարարում են, որ էս շրջանի բնակրությունը «կանգնած է պետության թիկունքին»։

 

Հետո էսօր մի նոր հեռուստաալիք՝ Ալիևների ընտանիք պատկանող, նոր ռեպորտաժ է պատրաստում ու «համեմատում» էս օրերին Գանձակի տուժելը «102 տարի առաջ Լենքորանում հայերի իրականացրած ցեղասպանության» հետ ու խորացնում վերջին տարիներին իրենց իսկ հորինած էն քարոզչությունը, որ հայերն իբր 1918-20թթ. Ադրբեջանի հարավում թալիշներին կոտորում էին զանգվածաբար։

 

Սրան ավելացնենք զորահավաքների հետ կապված դժվարությունները, որոնց մասին խոսում էր Ավազը ուղիղ եթերում։

 

Ասածս ինչ է. պատերազմը մենակ ճակատում առաջ գնալու իմիտացիան, սեփական անձի փիառն ու քարոզը չէ։ Ադրբեջանն իր համակարգով ինչքան էլ փորձում է թաքցնել, կոծկել, պարտակել ամեն ինչ, բայց անգամ քարոզչական լուրերի բովանդակությունը պարզ ցույց է տալիս, որ թալիշաբնակ տարածքներում թշնամի երկիրն ունի խնդիրներ, ու խնդիրներն էնքան էական են իր համար, որ պատերազմի էս օրերին ժամանակ է գտնում էտ ասպարեզում քարոչություն իրականացնելու։