«Թուրքական շների» և «օտարերկրյա գործակալների» արանքում

Նրանց համար ովքեր 2018 թ-ից հետո են միայն իրենց համար հայտնաբերել ֆեյսբուքը, իսկական «հայտնություն է» դարձել Լևոն Շիրինյանը, քանի որ նա լավ զգալով օխլոսի տրամադրությունները ասում է այն ինչ ուզում են լսել «դեղնակտուց փաշիստները» և սաղ կյանքում բոզբաշ եփող կանայք, որոնք այսօր հայտնվել են համացանցում: Սակայն մեկ խնդիր կա, մարդկության և հատկապես Հայաստանի պատմությունը չի սկսվում 2018 թ. մայիսից. դրան կա և նախորդող կյանք և հաջորդող կյանք է լինելու իշխանափոխությունից հետո և կարևոր է այս ընթացքում չկորցնել սեփական «ես»-ը:

Ինչո՞ւ եմ այս ամենը ասում: Սկսած 1990-ական թվականներից Լևոն Շիրինյանը իր համար պայքարի թիրախ էր ընտրել պանթուրքիզմը և նեոօսմանիզմը, սակայն վերջերս իր արած արտահայտությունը այն մասին, թե «ավելի լավ է լինել թուրքի շուն, քան օտարերկրյա գործակալ» ցույց է տալիս իր հոգում և մտքում կատարվող իրական գործընթացները: ինչպե՞ս կարելի է ազնիվ լինել և պանթուրքիզմի դեմ պայքարում և դրա հետ մեկտեղ համարել, որ «թուրքի շուն» լինելը կարող է ինչ-որ բանից ավելի լավը լինել:

Ինչ վերաբերվում է «օտարերկրյա գործակալների» դեմ պայքարի մոլուցքին, ապա հաշվի առնելով այն, թե ինչ մեծ սիրով է Շիրինյանը հյուրընկալվում օտարերկրյա գործակալների ցանցերի մասնիկ հանդիսանող տարբեր լրատվամիջոցներում կարելի է ասել, որ նա առնվազն լոյալ է վերաբերվում «որոշ օտարերկրյա գործակալներին»:

Փաստորեն Շիրինյանը անկեղծ չէր թե 90-ականներին, թե 2000-ականների սկզբին: Սա էլ իր հերթին հիմք է տալիս կարծելու, որ նա անկեղծ չէ իր «պրոփաշինյանական» դրսևորումներում նաև այսօր: Ասեմ ավելին, երբ իշխանությունը փոխի Լևոն Շիրինյանը լինելու է Նիկոլ Փաշինյանի ամենախիստ քննադատներից մեկը և անվանելու է «Փաշինյանի ռեժիմը գողապետություն»: Հավելեմ նաև, որ ես անգամ պատրաստ եմ ստանձնելու Փաշինյանի պաշտպանի դերն ապագայում նման անձանց կողմից հնչեցրած քննադատություններից, քանի որ իրենց այսօրվա կեցվածքով իրենք ոչ միայն ակամայից քաղաքական դաշտի լյուստրացիա են անում, այլ նաև իրավունք չեն վաստակում հետագայում անգամ իրենց կարծիքը հասարակությանը լսելի դարձնելու:

Արմեն Միքայելյանի ֆեյսբուքյան էջից