Չարժի «ռուս արջին քաշքշել բեղերից»: Այդպես կարելի է և առանց գլխի մնալ

«Политген» վերլուծական կենտրոնի գլխավոր խմբագիր և հեղինակային Տելեգրամ-ալիքի քաղաքական խորհրդատու Յարոսլավ Իգնատովսկին հետաքրքիր հրապարակում է արել, հղելով «Незыгарь» տեղեկատվական հարթակին: Նա տեղեկացրել է Ռուսաստանում «Արևելյան կուսակցության» ստեղծման հնարավորության մասին, որի նպատակն է Թուրքիայի շահերի առաջխաղացումը ՌԴ-ի կովկասյան հանրապետություններում:

Ռուս փորձագետները գտնում են, որ Անկարան կգործարկի իր ազդեցության գործակալներին, նրանց առաջ «Արևելյան կուսակցություն» ստեղծելու խնդիր դնելով՝ Ռուսաստանի ներքաղաքական իրավիճակի վրա ազդեցություն ունենալու համար:

Եթե տեղեկատվությունը հաստատվի, ապա դա իրական սկանդալ կլինի:

Արտասահմանյան գործակալները մտադրվա՞ծ են առաջ տանել թուրքամետ կուսակցային ծրագրերը Ռուսաստանում: Խոսքը չի գնում փափուկ ուժի մասին գլոբալ քաղաքականության մեջ, ինչը նորմալ երևույթ է քաղաքակիրթ աշխարհում: Թուրքերը մտադիր են ոչ թե գովազդել «Հրաշալի դար» («Великолепный век») թուրքական սերիալը, ծանոթացնելով ռուսներին արևելյան մշակույթի հետ, այլ հենց կուսակցություն ստեղծել՝ ներգրավվելով Ռուսաստանի ներքաղաքական գործընթացների մեջ: Այս ամենից կարելի է եզրակացնել, որ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանն իրեն մուսուլմանական աշխարհի համաշխարհային առաջնորդ է համարում:

Սոցկայքերի դաղստանյան սեգմենտում արդեն հիմա ակտիվ այն թեզերն են շրջանառվում, որ Թուրքիան մուսուլմանական աշխարհի կենտրոն է համարվում, իսկ Անկարայի քաղաքականությունն իբր ուղղված է մուսուլմանների կարծիքի ամրապնդմանն աշխարհով մեկ:

Ռուս փորձագետները նշում են, որ ժամանակն է պատմության դասերը հիշելու համար եւ ընգծում են, որ Օսմանյան կայսրությունն արդեն փորձել է «գրավել» Հյուսիս-Արևելյան Կովկասը, իսկ 1918 թ. Դաղստանում անգամ ստեղծվել է «Միասնություն և առաջընթաց» կուսակցության մասնաճյուղը, ի դեպ հավաքագրելով տեղաբնակներին, ներառելով Դաղստանի հոգևորականությանը:

Սակայն XX դարի սկզբին թուրքերը չկարողացան իրենց ենթարկել Դաղստանը և ամրապնդվել Հյուսիս-Արևելյան Կովկասում: Եւ հիմա, հավանաբար, նրանց ուղեղները նորից կլանել է «Մեծ Թուրքիայի» ստեղծման գաղափարը:

Ըստ ռուս փորձագետները Էրդողանը, հավանաբար, հույս ունի, որ Ռուսաստանում մուսուլմանական բնակչության աճը թույլ կտա իր «Արդարություն և զարգացում» կուսակցությանը առաջնորդ դառնալ ռուսաստանցի մուսուլմանների համար: Եվ հաստատ նրա մտքով չի անցնում, որ Ռուսաստանը աշխարհիկ պետություն է, որում հոգևորականությունը որոշիչ դեր չի խաղալու քաղաքականության մեջ:

Սակայն նշենք, որ կարծել, որ Անկարան ներսից կկործանի Ռուսաստանը, իմաստ չունի: Այո, Ռուսաստանը չի մոռացել Էրդողանի խորհրդական Մեսութ խոսքերը, որոնք այս տարվա սկզբին հնչել էին «A-Haber» հեռուստաալիքի եթերում:

«Ռուսաստանը կմասնատվի ներսից: Ռուսաստանում 25 մլն մուսուլման է բնակվում: Անցյալում մենք պատերազմել ենք Ռուսաստանի հետ 16 անգամ, մենք դա նորից կանենք, մեր վրեժը շատ դաժան կլինի», - հայտարարել էր նա:

Էրդողանը լավ կաներ հիշեր պատմության դասերը և գիտակցել, որ չարժի ռուս արջին քաշքշել բեղերից: Այդպես կարելի է և առանց գլխի մնալ:

Նշված իրողությունները գալիս են ապացույցելու այն, որ Թուրքիան ակտիվորեն փորձում է կյանքի կոչել այսպես կոչված «Մեծ Թուրքիա» ստեղծելու իր ռազմավարական ծրագիրը: Մենք արդեն առիթ ունեցել ենք գրելու այն մասին, որ այդ ծրագրի շրջանակներում Թուրքիայի կազմ պետք է մտնեն ոչ միայն Սիրիան և Հայաստանը, այլ նաև Վրաստանի, Իռաքի, Բուլղարիայի և Հունաստանի որոշ տարածքներ , ինչպես նաև Կիպրոսն ամբողջությամբ: Փաստորեն իր այս ծրագիրն իրագործելու համար Թուրքիան չի խորշում անգամ ՌԴ- ում կուսակցություն հիմնելուց:

Այս ամենը պետք է լուրջ ահազանգ լինի նաև Հայաստանյան այն շրջանակների համար, որոնք կարծում են, թե հնարավոր է միայնակ սանձել մեր տարածաշրջանում Թուրքիային և դիմագրավվել նրա նկռտումներին:

Սևակ Դանիելյան