Կարո՞ղ է արդյոք Նիկոլ Փաշինյանն հրաժարական ուղարկել Արսեն Թորոսյանին

Մամուլում արդեն մի քանի օր է ինչ տարբեր վարկածներ են քննարկվում Արսեն Թորոսյանի հնարավոր հրաժարականի մասին: Նույնիսկ նշվում են կոնկրետ պատճառներ, բերվում վարկածներ, թե ինչ խոսակցություն է եղել վարչապետի և Արսեն Թորոսյանի միջև: Ինչքանով են հավաստի այս խոսակցությունները դժվար է ասել: Թորոսյանը ընդանրապես հերքում է բոլոր այս վարկածները համարելով այս ամենը հերհյուրանք: 

Իմաստ չունի վերլուծել, թե բոլոր այս խոսակցությունները համապատասխանո՞ւմ են իրականությանը, թե ոչ, քանզի փաստերի բացակայության պարագայում այս ամենը ավելի շատ կարող է նմանվել  բանբասանքի և ոչ ավելին:

Սակայն արժե քննարկել մեկ այլ հարց, իսկ կարո՞ղ է արդյոք Փաշինյանը այս պայմաններում հրաժարական ուղարկել Արսեն Թորոսյանին:

 Իհարկե խոսքը չի վերաբերվում սահմանադրական իրավունքին: Այստեղ ամեն ինչ պարզ է, եթե Փաշինյանը ցանկանա, ապա ցանկացած պահի կարող է իր մոտ հրավիրել Թորոսյանին և խնդրել, որ նա հրաժարական տա իր նախարարի պաշտոնից:

Խնդիրը կայանում է նրանում, թե կարո՞ղ է արդյոք Փաշինյանը այդպիսի քաղաքական որոշում կայացնել:

Բանն այն է, որ Թորոսյանն այսօր շարքային նախարար չէ, նա առողջապահության նախարար է մի երկրում, որտեղ կորոնաովարակի աղետ է տիրում: Ընդ որում  Հայաստանն այս հարցում գտնվում է խայտառակ վատ վիճակում: Մեր երկիրն արձանագրել է վատ իմաստով բոլոր խայտառակ ցուցանիշները ավելի քան 40 հազար հիվանդով և 1000-ից ավել մահերով: Այս ցուցանիշները չունեն, լավ իմաստով, Ադրբեջանն ու Վրաստանը իրար հետ միասին վերցրած: Իսկ նրանք մեր հարևան երկրներն են որտեղ հանրային բարքերը շատ չեն տարբերվում մերինից: իսկ դա նշանակում է, որ այս աղետի գլխավոր պատասխանատուն և պատճառը ներկայիս Հայաստանի իշխանությունն է, նրա կառավարման որակը: Այստեղից էլ առաջանում է հետևյալ հարցադրում, եթե այդպես է, ապա ինչո՞ւ մինչև հիմա երկրի առողջապահության նախարարը չի փոխվել:

Փորձենք պատասխաններ գտնել այս հարցին: Դիցուք Փաշինյանի հորդորով Թորոսյանը հեռանում է իր պաշտոնից: Այդ դեպքում հանրությունը պահանջելու է վերջինին պատասխանատվության կանչել 1000-ից ավել մահերի համար: Եթե իշխանությունը սկսում է պաշտպանել Թորոսյանին, ապա հարց է առաջանում, ինչո՞ւ  նա հեռացվեց իր պաշտոնից: Եթե իշխանությունը լռելյալ դիտում է, թե ինչպես է հանրությունը հարձակվում Թորոսյանի վրա, ապա արդեն իշխանությունից հեռացած Թորոսյանը կարող է «խոսել», որը, մեղմ ասաց,  շահավետ չի լինի նաև Փաշինյանի համար: Օրինակ, որ նա կարող է ասել, որ նախապես զգուշացրել էր վարակի տարածման վերաբերյալ իշխանությանը, իսկ վերջինս լուրջ չէր վերաբերբել այդ զգուշացմանը: Այստեղից պարզ կդառնա, որ զոհերի պատասխանատուն Թորոսյանը չէ: Կամ, որ , օրինակ, Թորոսյանը հայտնի, որ կորոնավարաքը ի հայտ է եկել, ոչ թե այս տարվա մարտին, այլ փետրվարին: Պատկերացնել նույնիսկ չարժե ասել, թե ինչ կլինի այդ դեպքում: Կամ, որ Թորոսյանը հայտարարի, որ ապրիլ, մայիս ամիսներին նա պահանջել է խիստ միջոցների դիմել վարակի կանխման համար, սակայն իր պահանջը տեղ չի հասել:

Այս ամենից պարզ է դառնում, որ եթե Թորոսյանը չուզենա, ապա Փաշինյանը նրան հրաժարական չի կարող ուղարկել: Իսկ դա նշանակում է, որ կոնկրետ Թորոսյանի մասով Փաշինյանը դարձել է «կաղ բադ» կարգավիճակով վարչապետ: Այսինքն` կորոնավարակի տարածումը «կաղ բադ է» դարձրել, ոչ միայն Թորոսյանին, այլև Փաշինյանին: Իսկ սույն փաստի արձանագրումը  խիստ վտանգավոր կարող է դառնալ Փաշինյանի համար մանավանդ այս իրավիճակում:

Ահա թե ինչու Թորոսյանի հնարավոր հրաժարականի մասին քննարկումը թերի է իր հարցադրումով: Պետք է հետևյալ հարցադրումը լինի, թե ուզու՞մ է արդյոք Թորոսյանը այս իրավիճակում հեռանալ իշխանությունից, և եթե այո, ապա կարո՞ղ  նրա այդ քայլը մարսվել  հանրության կողմից, թե` ոչ:

Սա է իրականությունը:

Արտակ Հակոբյան