Այս ամենից հետո Փաշինյանը պարտավոր էր Էդմոնին շնորհել «ԱԽՔ»-ի պաշտոնը, բայց չի շնորհի և ճիշտ էլ կանի

Ընդանրապես Հայաստանը հարուստ է մարդկային տարբեր տեսակների բազմազանությամբ: Դա մեր դառը պատմության հետևանքն է: Մենք ապրել  ենք տարբեր կայսրությունների տակ, և մեր կղերապահպանողական վերնախավը սովորել է քծնանքի բազմաթիվ և բազմագույն տեսակների: Այլ ժողովուրդների մոտ էլ կան նման երևույթներ, սակայն նրանք մեր «հարուստ» պատմությունը չեն ունեցել, և այդ իմաստով այդ չափի պնակալեզների դասակարգ չեն ունեցել և չունեն այսօր:

Այսօրվա Էդմոն Մարուքյանի արարքը երբեք չի մոռացվելու, ինչպես 2008-ին չմոռացվեց Արթուր Բաղդասարյանի պահվածքը:

Վերջինս էլ էր ուզում գնալ «երրորդ ուղիով», բայց վերջում հայտնվեց քաղաքական «աղբանոցում», քանզի կարելի է ունենալ քաղաքական ամբիցիա կատարելու համար ինքնուրույն սուբյեկտի դեր, սակայն չի կարելի բացահայտ տրորել  բարոյական արժեքները` բացատրելով ինչ- ինչ քաղաքական հաշվարկներով:

Ինչպես հայտնի է, 2008-ից հետո Արթուր Բաղդասարյանը ինքնամաքրվելու երկար փորձ արեց: Նա անընդհատ փորձում էր «բացատրել» իր արարքը, և ավելին, նրա խոսքերի մեջ կար նույնիսկ տրամաբանական տարր: Սակայն, երբ մարդն անցնում է բարոյական նորմերի սահմանները, նրա բոլոր բացատրությունները դառնում են առ ոչինչ:

Գագիկ Ծառուկյանը, լինելով խոշոր սեփականատեր, չգնաց գործարքի իր խղճի հետ և միգուցե ժամանակավորապես նա նույնիսկ որոշ նյութական վնասներ կարող է կրել: Բայց իր այս քայլով հանրության մոտ նա վաստակեց հսկայական բարոյական կապիտալ, որը հետագայում իրեն տալու է շատ մեծ, նաև՝ այլ տիպի դիվիդենտներ: Մինչդեռ Էդմոն Մարուքյանը, լինելով «կլասիկ» տիպի քաղաքական գործիչ, որոշեց գնալ գործարքի սեփական խղճի հետ` միգուցե դրա դիմաց ստանալով նյութական վարձատրություն գործող իշխանության կողմից:

Թեև անկեղծ ասած խիստ կասկածում էմ, որ այս դեպքից հետո Էդմոնը Փաշինյանի համար որևէ հետաքրքրություն է առաջացնելու: Ի վերջո տեսնելով Բաղդասարյանի փորձը` դժվար թե Փաշինյանն  Էդմոնին նույնիսկ  «ԱԽՔ»-ի պաշտոնը շնորհի:

Պարզ է մեկ բան, որ իր այս քայլով Մարուքյանը ընդմիշտ խաչ քաշեց իր կերպարի վրա` դառնալով հավերժ «ԱԽՔ»-ական տիպի գործիչ, նույնիսկ «ԱԽՔ»-ի պաշտոնը չստանալով: Եվ ինչպես օրիգինալ «ԱԽՔ»-ն այդպես էլ չկարողացավ ռեաբիլիտացիայի ենթարկվել 2008-ից հետո, այդպես էլ նրա  այսօրվա «նմանակը» նույնպես հայտնվելով պատմական քաղաքական «աղբանբոցում», այլևս չի կարողանալու դուրս գալ այդ տեղից:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան