Տուսկը Սերժ Սարգսյանի ընկերն է, Պուտինը՝ Ռոբերտ Քոչարյանի, իսկ Նիկոլ Փաշինյանի ընկերն ո՞վ է` Ալիևը՞

Այսօր լրագրողների հետ հարցազրույցի ժամանակ Ալեն Սիմոնյանն նշեց, որ «...ԵԺԿ-ի ղեկավարը չպիտի խառնվի  ՀՀ ժողովուրդի գործերի մեջ...»: Հավանաբար Սիմոնյանն ուզում էր ասել, թե չպիտի խառնվի ՀՀ ներքին գործերի մեջ: Սակայն Սիմոնյանին դա ներելի է, քանզի համընդհանուր քաղաքական կրթական մակարդակը իմքայլականների մոտ պարզապես աղետալի վիճակում է գտնվում, և Սիմոնյանն այս շարքում ամենաանգրագետը չէ, որ տարրական քաղաքական տերմինաբանությանը ծանոթ լինի:

Սակայն մի կողմ թողնենք այս ամենը և փորձենք հասկանալ, թե ինչ է իրականում ասում Սիմոնյանը:

Նա ասում է,  որ ԵԺԿ-ի ղեկավարը, քանի որ հայաստանյան գործընթացները դիտարկում է բացառապես Սերժ Սարգսյանի աչքերով, այդ իսկ պատճառով նա իրավունք չունի խառնվել  ՀՀ–ի ներքին գործերին: Այ եթե Տուսկը դիտարկեր  Նիկոլ Փաշինյանի աչքերով, այ դա ուրիշ բան: Իմքայլականները շարքով կանգնած ֆեյսբուքյան գրառումներով հանդես կգային` փառաբանելով Տուսկին, որ «ճիշտ ձևով է խառնվում ՀՀ ժողովուրդի գործերի մեջ»:

Հետաքրքիր է, որ նույն Սիմոնյանը նույն հարցազրույցում օրինակ է բերում իր ռուս գործընկերններին, որոնք, ըստ նրա, վերջին զարգացումների մասին ոչ մի գնահատական չտվեցին:Այդ իսկ պատճառով այդ ռուս գործընկերներին Սիմոնյանը գնահատեց` իբրև «լուրջ», հավանաբար, ի տարբերություն «ոչ լուրջ Տուսկի»:

Սակայն, երբ նույն Ռուսաստանի ԱԳ նախարար Լավրովը արտահայտում էր իր մտահոգությունը ՀՀ 2-րդ նախագահի «գործի» հետ կապված, Սիմոնյանի ընկերները նույն ձևակերպումներով մեղադրում էին ռուս գործընկերներին` ՀՀ ներքին գործերին միջամտելու համար:

Հետաքրքիրը է, որ նույն իր հարցազրույցում Սիմոնյանը գովաբանեց Վենետիկի հանձնաժողովի նախագահին, վերջինիս  համեմատելով Տուսկի հետ, Սիմոնյանն նշեց, թե Վենետիկի հանձնաժողովի նախագահն «ավելի օբյեկտիվ դիրքերից է հանդես գալիս»:

Խոսքն այն մարդու մասին  է, որին Սիմոնյանի գործընկերները ոչ վաղ անցյալում մեղադրում էին Սերժ Սարդսյանի կողմից`  իբր  «կաշառված» լինելու մեջ:

Այս իշխանությունների պրիմիտիվությունն ու մանկական մակարդակի երեսպաշտությունը պարզապես սահմաններ չունի:

Սրանք այս երկու տարվա ընթացքում ցույց տվեցին իրենց լիակատար սնանկությունը: Տուսկը Սերժի մարդն է, Պուտինը` Քոչարյանինը, ամերիկացիները սրանց բանի տեղ չեն դնում և գերադասում են շփվել բացառապես իրենց գործակալական ցանցի ներկայացուցիչների միջոցով:

Հարց է առաջանում` սրանց ընկերներն ովքե՞ր են:

Փաշինյանի հետ վերջին ժամանակահատվածում հանդիպել է միայն Ալիևը: Ստացվում է, որ բացի Ադրբեջանի նախագահից Փաշինյանը ոչ մեկին այլևս հետաքրքիր չէ, իսկ, թե ի՞նչ է ուզում Ալիևը Փաշինյանից նույնպես հայտնի է:

Սակայն դա արդեն բոլորովին այլ պատմություն է:

Դավիթ Մկրտչյան