Փաշինյանի, ֆաշիստական խունտայի վերացված իշխանությունն արդեն երկար կյանք չի կարող ունենալ

Երբ ժողովրդական  փողոցի  աջակցությամբ Փաշինյանն դարձավ վարչապետ, ոչ ոք չէր ասում, որ իշխանափոխությունը լեգիտիմ հիմք չունի: Իհարկե այդ մտքի հետ ՀՀԿ-ականները համաձայն չէին,սակայն մարդկանց մեծ մասը այլ կարծիքի էր:

Երբ Փաշինյանն գործ հարուցեց  ՀՀ 2-րդ նախագահի դեմ, հանրության մեծ  մասը դեռ չէր հասկանում, որ իշխանության անօրինական քայլերը իրենց ազդեցությունն թողնելու էին նաև այլ ոլորտների վրա:

Երբ 2018-ի սեպտեմբերին Փաշինյանն առաջին անգամ հանրությանը բաժանեց սևերի և սպիտակների, մարդկանց մեծ մասն այդպես էլ չէր հասկանում, որ այս ամենը կարող է ավարտվել հեռու գնացող անձիշխանության հաստատմամբ:

Երբ Փաշինյանն մարդկանց համոզում էր, թե առանց արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների անցկացման երկրում արտաքին ներդրումներ չեն լինի, մարդկանց զգալի մասը դեռ հավատում էր այդ թեզին: Այդ իսկ պատճառով էլ այդ ընտրությունում նա կարողացավ հավաքել ձայների ավելի քան 70 տոկոսը:

Երբ 2019-ին նա շրջափակում էր դատարանները, հարձակում կատարում ՍԴ-ի վրա, արդեն հանրության գիտակից հատվածի մեծ մասը  հասկացել էր, որ ի դեմս Փաշինյանի Հայաաստանը ստացել է չկայացած ամբիցիաներով մի բռնապետիկի:

Երբ 2019-ի գարնանը Փաշինյանն փորձեց անցկացնել իր վստահության հանրաքվեն ՍԴ-ի հետ կապված, նա  հասկացավ, որ այլևս չունի մեծամասնության աջակցությունը, հանրության նույնիսկ  «պողոսական» հատվածի մոտ:

Հետագայում կորոնավիրուսի վարակման զուգահեռ, պարզ դարձավ, որ Փաշինյանի թիմը զուրկ է կառավարչական տարրական հմտություններից և որի արդյունքում Հայաստանում վարակի տարածումը հարևան Վրաստանից մոտ 20 անգամ է գերազանցում, հանրության ճնշող մեծամասնության համար պարզ  դարձավ, որ սխալվել էր, երբ 2018-ին հավատալով Փաշինյանին  տվել էր իրեն երկիրը կառավարելու քվեն:

Այսօր, երբ Փաշինյանն  ու իր կողմնակիցները գրեթե հրապարակավ  հայտարարում են, որ բացի իրենցից այլ քաղաքական սուբյեկտների չեն ճանաչում, քանզի նրանք բոլորը «թալանչիներ և հանցագործներ» են, այսինքն, հայտարարում են, որ «երկրում նույնիսկ տեսականորեն չի կարող լինել ընդդիմություն, քանզի չի կարող լինել ժողովուրդի կողմից վստահված առաջնորդին ընդդիմություն» կարելի է ասել, որ, փաստացի, ինքնախոստովանման ցուցմունքով են հանդես գալիս այն մասին, որ ցանկանում են երկրում հաստատել իրենց ֆաշիստական բնույթի խունտայական ռեժիմը:

Միայն ֆաշիստական ռեժիմներում են իշխանությունները հանդես գալիս, որ չեն ճանաչում լեգիտիմ ընդդիմության գոյությունը: Հենց դա էլ կոչվում է բռնապետական բնույթի ռեժիմի հաստատում:

Քանի որ արդեն չունեն աջակցություն ժողովուրդի կողմից, փաշինյանականները հույս ունեն իրենց ֆաշիստական ռեժիմը հաստատել ուժային կառույցների աջակցությամբ:

Վերջիններիս ղեկավարների փոփոխությունը հենց այդ խնդրի լուծման էր ուղղված:

Սակայն Փաշինյանն ու իր կողմնակիցները, այդպես էլ չհասկացան, որ խունտայի ֆաշիստական ռեժիմի հաստատման համար միայն ուժայինների աջակցությունը բավարար չէ:

Հիտլերն ու Ստալինը ժամանակին իրենց անմարդկային ռեժիմների հիմքում սոցիալական և ռասայական տեսություններ էին դնում և ամենակարևորը հասարակ մարդիկ այն ժամանակ այդ տեսություններին  հավատում էին:

Մինչդեռ 21 դարում մարդկանց այդ աստիճանի հիմարացնել և այն էլ երկար ժամանակով հնարավոր չէ:

Այդ իսկ պատճառով էլ այս խունտան երկար կյանք չի կարող ունենալ, իսկ նրա այսօրվա կրողները չեն կարողանալու խուսափել քաղաքական պատասխանատվությունից:

Ընդ որում   ինչքան երկարի այս խունտայի կյանքը,  այդքան պատասխանատվության չափը ավելի մեծ է լինելու:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան