Փաշինյանը փաստացի խոստովանեց, որ տապալել է վարակի դեմ պայքարը, սակայն հրաժարվեց դրա համար ներողություն խնդրել

Փաշինյանն իր երեկվա «լայվում» փաստացի խոստովանեց, որ տապալել է վարակի դեմ պայքարը, սակայն հրաժարվեց ներողություն խնդրել  հանրությունից: Ավելին`  նա փաստացի այդ մեղքը բարդեց շարքային քաղաքացու վրա: Ըստ նրա`  իր միակ մեղքն եղել է նրանում, որ «...վստահել և հույսը դրել էր քաղաքացիների ինքնագիտակցության վրա...»: Դրանով Փաշինյանն ակնարկում էր, որ քաղաքացին «բավարար խելամիտ չգտնվեց վարակի դեմ պայքարի հարցում»: Դրանից էլ բխում է, որ Փաշինյանը որոշել է այսուհետ «կոշտ» մեթոդների անցնել վարակի դեմ պայքարում:

Ինչ է ստացվում, եթե հավատանք Փաշինյանին, ապա միայն Հայաստանի քաղաքացիները «խելամիտ չգտնվեցին» ԱՊՀ տարածքում: Իսկ ահա Վրաստանի, Ադրբեջանի, Ուկրայինայի, Էստոնիայի, Լատվիայի, Լիտվայի, Ռուսաստանի քաղաքացիները «խելամիտ գտնվեցին»:

Սակայն այստեղից Փաշինյանի համար  ավելի վտանգավոր եզրահանգման կարելի է գալ: Այդ դեպքում, ստացվում է, որ որ  հենց այդ «ոչ խելամիտ» քաղաքացիները Փաշինյանին բերեցին իշխանության: Իսկ այստեղից կարելի է ենթադրել, որ Հայաստանում հաստատվել է «ոչ խելամիտ» քաղաքացիների իշխանություն:

Այս եզրահանգումները կարելի է անել, եթե համարել, որ Փաշինյանի հիմնավորումները ճիշտ են:

Սակայն իրականությունն այլ տեղ է գտնվում: Ցանկացած հեղափոխություն իշխանություն է բերում այսպես կոչված «հեղափոխական փրփուռը», եթե նախապես հեղափոխության արժեքները, նպատակներն ու ապագայի ծրագրերը չեն հռչակվում,  որն իր հերթին բացի քանդելուց այլ բանի այդ հեղափոխությունն ունակ չի լինում կատարել: Գրեթե բոլոր ժողովուրդները անցել են այդ ճանապարհը: Այսօր այդ ճանապարն է անցնում նաև հայ ժողովուրդը: Եվ ինչպես, որ այլ ժողովուրդներ հայերն էլ են սկսում հասկանալ, որ նման «հեղափոխական» ալիքով եկած մարդիկ սովորաբար դատարկախոսներ են լինում: Հատկապես, երբ մինչ իշխանության գալը նրանցից որևէ ծրագիր, տեսլական հանրության կողմից չի պահանջվում: Այդ դեպքում, սովորաբար, ժողովուրդները ցանր գին են վճարում: Ամեն մի ժողովուրդ իր հեղափոխության գինը իր ձև է վճարում: Գամսախուրդիայի և Սաակաշվիլիի համար վրացիները վճարեցին Հարավային Օսիայով և Աբխազիայով, ադրբեջանցիները Էլչիբեյի համար վճարեցին 7 հայտնի շրջաններով: 2014-ի մայդանի դիմաց ուկրայնացիները վճարեցին Ղրիմով ու Դոնբասով: Եկել է հայերի հերթը, եթե մենք Փաշինյանի համար վճարենք միայն կորոնավիրուսով, ապա կարելի կլինի դա համարել պատմական իմաստով «չարյաց փոքրագույնը»:

Եվ տա աստված, որ  այդ վճարը սահմանափակվի միայն այդ վարակով:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան