Խոսուն լռությունը և ոչ պակաս խոսուն խանդավառությունը

Երրորդ օրն է արդեն, ինչ ԱԱԾ բերման է ենթարկվել ԼՂՀ պաշտպանության բանակի նախկին հրամանատար Սամվել Բաբայանը: Այս օրերի ընթացքում, բացառությամբ ՕՐՕ դաշինքի, ոչ մի քաղաքական ուժ և միավորում այս շինծու գործի վերաբերյալ հստակ գնահատականներով հանդես չեկավ: Հատկանշական է նաև այն, որ առանձին քաղաքական գործիչները մեծամասամբ նույնպես խուսափում են այս հարցի շուրջ գնահատականներ հնչեցնել, ոմանք էլ՝ Սամվել Բաբայանի հետ կապված հարցը լսելիս կոպտում են լրագրողներին, թե իրենք գնահատականներով չեն զբաղվում, այլ այս պահին քարոզարշավով են զբաղվում:

Միամտություն կլինի պնդելը, թե սրանով քաղաքական ուժերն իրենց դեմքն են ցույց տալիս: Բոլորը վաղուց արդեն ցույց են տվել իրենց դեմքը և չեն պատրաստվում այն փոխել, այլն էլ այնպիսի ցինիկ ժամանակահատվածում, ինչպիսին նախընտրական քարոզարշավն է: Քաղաքական ուժերը լռեցին նաև այն ժամանակ, երբ Ջրառատ գյուղում ՀՀ փոխոստիկանապետ Լևոն Երանոսյանը գործուն մասնակցությունն էր ունենում հակաօրինական միջոցառումներին: Քար լռությունը հիմք է տալիս պնդելու, որ քաղաքական ուժերից շատերը կա՛մ խանդով են վերաբերում կատարվածին և մտածում են, թե եթե աջակցեն ՕՐՕ-ին վերջիններիս դրական վարկանիշի բարձրացմանը (սրանով իսկ կրկնելով Արմեն Աշոտյանի վարքագիծը եւ ասածը), իսկ մյուսներն էլ հավանաբար կարծում են, որ «շեֆի» հետ պայմանավորվել են և չարժի «անցավ գլուխը ցավի տակ դնել», և հենց այդ պատճառով էլ լռում են: Այս պահին դեռևս մենք հեռու կմնանք այդ ուժերին գնահատական տալ, այլ պարզապես ֆիքսում ենք այն իրականությունը, որը կա:

Հայաստանի քաղաքական ուժերի լռության ֆոնին շատ հետաքրքիր է դիտվում Ադրբեջանի լրատվաշկան դաշտում տիրող անզուսպ խանդավառությունը: Մեր թշնամին այսքան վերջին անգամ ուրախացել էր միայն 1999-ի հոկտեմբերի 27-ին և 2008-ի մարտի 1-ին: Ադրբեջանցիներին կարելի է հասկանալ, որովհետև այս պահին Սերժ Սարգսյանը փորձում է լուծել այն խնդիրը, որը մի ամբողջ ադրբեջանական պետություն 25 տարուց ավելի չի կարողանում լուծել: Այն է՝ չեզոքացնել Սամվել Բաբայանին:

Եվ հետո թող ոչ ոք չզարմանա, որ մի օր Ադրբեջանի իշխանությունները շնորհակալություն հայտնեն Հայաստանի իշխանություններին իրենց այս քայլերի համար և գնահատեն դա՝ որպես երկու ժողովուրդների միջև բարիդրացիական հարաբերությունների հաստատմանը ուղղված քայլ: 

Արմեն Միքայելյան