Եթե մենք երբևիցե ցանկանում ենք անվտանգ ու երջանիկ ապրել մեր հայրենիքում, մենք պետք է կարողանանք կտրել Ցեղասպանությամբ ստեղծած դժբախտությունների շղթան

105 տարի առաջ, ապրիլի 24-ին, Պոլսի հայ քաղաքական և մտավորական առաջնորդների մասսայական ձերբակալությամբ և աքսորով, սկսվեց Հայոց Ցեղասպանությունը։ Մեր ազգի պատմության այս մեծագույն ողբերգության պատճառով, մենք կորցրեցինք ոչ միայն միլիոնից ավել անմեղ կյանքեր, այլև մեր պատմական հայրենքի մեծ մասը և այնտեղ հազարավոր տարիների ընթացքում ստեղծված վիթխարի քաղաքակրթական ժառանգությունը։

Մեր ազգը մինչև հիմա չի վերականգնվել Ցեղասպանության հասցրած ծանրագույն հարվածից, մեր պատմական հայրենիքի մեծ մասը շարունակում է մնալ ավերակների մեջ, իսկ ժողովրդի մեծ մասն էլ՝ ցրված է աշխարհով մեկ։ Այսօրվա մեր դժվարությունների մեծ մասն էլ պայմանավորված են Ցեղասպանության պատճառած անդառնալի կորուստներով ու դրանց շղթայական հետևանքներով, և ամեն հայ ընտանիք մինչև հիմա իր վրա զգում է դրանց ծանր կնիքը։

Եթե մենք երբևիցե ցանկանում ենք անվտանգ ու երջանիկ ապրել մեր հայրենիքում, մենք պետք է կարողանանք կտրել Ցեղասպանությամբ ստեղծած դժբախտությունների շղթան, վեր հառնենք և կայանանք որպես ժամանակակից ազգ և կենսունակ պետություն։ Այսօր, Հայոց Ցեղասպանության 105-րդ տարելիցին, ես վերահաստատում եմ իմ հանձնառությունը՝

- պաշտպանել մեր երկրի այն թանկագին մասը, որը մենք կարողացանք պահպանել, և դարձնել այն հզոր, անառիկ ու ապահով

- կառուցել այն պետությունը, որում ամեն հայ ընտանիք կարող է անվտանգ և ազատ ապրել, և մեծացնել իր զավակներին

- դաստիարակել սեփական զավակներին որպես մեր երկրի պատասխանատու և պահանջատեր քաղաքացիներ

- միշտ հիշել մեր անմեղ զոհերին, և վառ պահել նրանց հիշատակը

- վառ պահել պատմական հայրենիքի կորուսյալ մասը վերադարձնելու երազանքը, և ամեն քայլով մոտեցնել այդ օրը։

Ավետիք Չալաբյանի ֆեյսբուքյան էջից