Նիկոլական քարոզչություն վարող յութուբյան ալիքներից մեկի բովանդակության 80+ տոկոսը Նիկոլի գովքն է, մնացածը՝ հատուկենտ այլ անկապություններ. Լուսանկար
Ծայրահեղ պոպուլիստների բնորոշ գծերից մեկը՝ նրանք փորձում են պետական և հանրային ինստիտուտները փոխարինել իրենց անձով՝ խորհրդարանից ու դատարաններից սկսած, ԶԼՄ-ներով վերջացրած։
Երեկ ուսումնասիրում էի նիկոլական քարոզչություն վարող յութուբյան ալիքներից մեկը։ Գործում է 2018-ի նոյեմբերից (այսինքն՝ ԱԺ արտահերթ ընտրությունների նախօրյակին են ստեղծել)։
Շատ պրիմիտիվ փաթեթավորմամբ բովանդակության 80+ տոկոսը Նիկոլի գովքն է, մնացածը՝ Նիկոլի շրջապատ, Քիմ Քարդաշյան, հատուկենտ այլ անկապություններ («Դե բռնվե՛ք. եգիպտացի փարավոնները հայեր էին» ոճի)։
Հետաքրքրեցին այդ ալիքում տարբեր ամիսներին հրապարակված նյութերը լրագրողների մասին։
Ընդամենը 13 տեսանյութ են հրապարակել լրագրողներին վերաբերող։ 13-ից միայն մեկում է «լրագրող» բառը որոշակի դրական ենթատեքստով օգտագործվում («Amazing Interview with Nikol. Լրագրողը ապշեց», ԱՄՆ-ում հարցազրույցի մասին է), մեկում էլ՝ լրագրողների հանդեպ չեզոք («Վարչապետի աղմկահարույց հարցազրույցը. Նիկոլ Փաշինյանը Նորագավիթի մաքսատանը պատասխանում է լրագրողների հարցերին»)։
Մնացած տասնմեկ նյութից 6-ը՝ ադրբեջանցի լրագրողների, 3-ը ռուս և 2-ը հայ լրագրողների հիշատակումով են։
Ըստ այդ ալիքի հեղինակների քարոզչական միֆոլոգիայի, ադրբեջանցի, ռուս և հայ լրագրողները սադրիչ հարցեր են տալիս ալիքի հերոսներին ու հակահերոսներին, ինչին ի պատասխան նրանց «կոխում են ցեխը», «հզոր ապտակ» ու «հզոր հարված» հասցնում, «ծնկի բերում», «շշպռում» ու «սատկացնում» են, ինչպես նաև «մայրուղի հանում», «լացացնում» ու «ծաղրում»։
Ըստ այդ միֆերի դա անում են հերոսները՝ Նիկոլը և Աննա Հակոբյանը, կիսահերոս Արմեն Սարգսյանը, և նույնիսկ հակահերոս Հայկ Ալեքսանդր Սարգսյանը։
Այդպիսի «հզոր հարվածներից» լրագրողները «զղջում» են, հայտնվում են «շոկի մեջ» և «դողում վախից»։
Ընդ որում բուն տեսանյութներն ընդամենը տարբեր լրատվամիջոցներից վերցված նկարահանումներ են, որտեղ սկանդալային բան էլ չկա առանձնապես, Նիկոլը և մնացածները բավականին հանգիստ ինչ-որ հարցերի են պատասխանում։
Մի հետաքրքիր նրբություն էլ. տեսանյութերի նախնական պատկերները, որոնք տեսնում են դիտողները մինչև play կոճակը սեղմելը, հաճախ որևէ կապ չունեն վիդեոյի բովանդակության հետ, օրինակ՝ մի տեղ նկարում ադրբեջանցի ընդդիմադիր ակտիվիստ ու բլոգգեր Արզու Գեյբուլաևան է, իսկ տեսանյութում հարց տվող ադրբեջանցին տղամարդ է, մեկ այլ տեսանյութի նկարում ռուսական լրատվամիջոցի կին լրագրող է, իսկ բուն տեսանյութում ադրբեջանցի լրագրողը նույնպես տղամարդ է և այլն։
Հավանական է, որ աղջիկների նկարներ են դնում գովազդվող «կոնֆլիկտին» ավելի սկանդալային երանգ տալու համար՝ խաղալով նաև անկիրթ լսարանի կնատյացական կարծրատիպերի վրա։
Նմանատիպ այլ ալիքներ չեմ ուսումնասիրել, ըստ այդմ չեմ կարող ասել, թե լրագրողներին թիրախավորելն արդյոք Նիկոլին մեծարող միայն այս ալիքի «ֆիշկան» է, թե սա ընդհանուր քարոզչական քաղաքականություն է։ Բայց ցանկացած դեպքում կարծում եմ, որ սա շատ հետաքրքիր և արդիական թեմա է լուրջ մեդիաուսումնասիրողի համար։
Ըստ էության այսպիսի նյութերով մոդելավորում են (եթե չասեմ՝ վարժեցնում են) և «կրթում» ցածր կրթական մակարդակ ունեցող երկրպագուների վերաբերմունքն առ լրագրողներ, առ լրատվամիջոցներ։
Կարեն Վրթանեսյանի ֆեյսբուքյան էջից
Ծայրահեղ պոպուլիստների բնորոշ գծերից մեկը՝ նրանք փորձում են պետական և հանրային ինստիտուտները փոխարինել իրենց անձով՝...
Опубликовано Կարեն Վրթանեսյան Среда, 22 апреля 2020 г.

