Նա ո՞ր արժանիքով է յուրահատուկ․ ժողովուրդն ինչո՞վ է նրան պարտական

Անհիմն հարստացողի չհիմնավորված արտոնագրումը (զուտ մասնագիտական դիտարկում)

ՀՀ Քաղաքացիական օրենսգրքի 1099-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն՝ որպես անհիմն հարստացում՝ ենթակա չեն վերադարձման քաղաքացու մոտ «անբարեխղճության բացակայության դեպքում նրան որպես գոյության միջոց (խեղճ ըլնի ինքը) վճարված աշխատավարձը և դրան հավասարեցված վճարումները)...

Ասեք՝ տեսնեմ՝ եթե աշխատողը դիտավորյալ, անհիմն պատճառաբանությամբ, պաշտոնն ստանձնելու օրվանից չի կատարում օրենքով իր վրա դրված որևէ պարտականություն և լիարժեք ստանում ու տնօրինում է աշխատավարձը և պարգևատրումները, սա բարեխղճություն է՞, թե՞ անբարեխղճություն:

ՀՀ Աշխատանքային օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի համաձայն՝ աշխատավարձն աշխատանքային պարտականությունների «կատարման դիմաց» վճարվող հատուցումն է:
Նույն օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խրախուսումն աշխատողին իր պարտականությունների բարեխիղճ կատարման համար տրամադրվող հատուցումն է:
Այս անբան կերպարը ՍԴ դատավորի կարգավիճակում երբևէ որևէ գործառույթ կամ պարտականություն չի կատարել...

Ինքն էլ է հաստատել այդ ամենը (թփի տակ տված հայտնի հարցազրույցում)...

Ինչու՞ իրավասու պետական մարմինները չեն գնում այս արկածախնդիր դատավորի ետևից (իկարկե՝ ոչ թե ետևից գրկելու, այլ պատասխանատվության կանչելու): Նա ինչո՞վ է արտոնյալ... Ի՞նչ եղավ վեթթինգը...

Նա իր ո՞ր արժանիքով է յուրահատուկ, և ժողովուրդն ինչո՞վ է նրան պարտական...
Ասեք՝ իմանանք, հանգիստ նստենք տեղներս...

***

Մի բան, անկեղծ ասած, չեմ հասկանում...
Եթե ասում են, որ բիզնեսը պետք է լրիվ կտրել-մեկուսացնել քաղաքականությունից, ապս ինչու՞ են բիզնեսմենները «ներգրավվում» հանրաքվեի ֆինանսավորման մեջ...
Ո՞վ կբացատրի...
Անկեղծ ուզում եմ հասկանալ...

ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Գևորգ Պետրոսյանի ֆեյսբուքյան էջից