Ադրբեջանը չի պատրաստվում խաղաղության, բոլոր քայլերը փաստում են ճիշտ հակառակը

Ալիևը կրկին հիշել է Վալդայ ակումբի իր ելույթը՝ չմոռանալով ընդգծել Ադրբեջանի «բացառիկությունը» հրավիրված լինելու պարագայում և կրկին շեշտել «Ղարաբաղը Ադրբեջան է, և բացականչական նշան» միտքը, ինչը, ինչպես հիշում եք, արդեն օգտագործվում է տարբեր ակցիաների և ցուցապաստառների միջոցով: Այսպիսով՝ նա չի հրաժարվում այս մոտեցումից և որևէ պարագայում:

Ալիևն անդրադաևձել է Նժդեհին, իսկ այդ համատեքստում նաև մեր` «ֆաշիստակա պետություն» լինելու փաստին: Բնական է, որ այս թեման տաք պահելը նոր հնարք է, սակայն այստեղ կարևորը այն է, որ Ալիևը հասարակության ենթագիտակցության մեջ սկսել է նույնացնել Հայաստանի ներկա և նախկին իշխանություններին՝ դրանով լեգիտիմացնելով տարիներ շարունակ գեներացված հակահայկական ագրեսիայի և ատելության տարածումը նաև «ներկա Հայաստանի» վրա:

Ալիևը նշել է, որ խոսում է իսլամական պետությունների ղեկավարների հետ և հարցնում նրանց, թե ինչպես են գրկախառնվում մի պետության հետ, որն ավիրել է իսլամական մզկիթներ: Սրանով Ալիևը հակամարտությանը տալիս է կրոնական երանգ, ինչի վտանգը ներկա աշխարհաքաղաքական զարգացումների ներքո առավել, քան ակնհայտ է:

Ալիևն այս ամենի մասին խոսում է ուսանողների հետ, հասարակության այն խավի, որն առավել ճկուն է իր միջազգային կապերում, ուստի և նրանց դարձնում է իր գաղափարների տարածողը այլ, այդ թվում՝ և միջազգային շրջանակներում:

Հ.Գ. Իհարկե, ցավով և վրդովված եմ նշում, բայց, այնուամենայնիվ, չանտեսենք, որ Ալիևը, օրինակ բերելով Փաշինյանի պատասխանները Նժդեհի մասին, հորդորել է ուսանողներին լավ սովորել, պատմությունը լավ իմանալ, որպեսզի ապագայում չհայտնվեն ծիծաղելի դրության մեջ: Ստացվում է, որ Ալիևն իրեն թույլ է տալիս Բաքվի համալսարանի ուսանողների ներկայությամբ մեղադրել Փաշինյանին պատմությունը լավ չիմանալու մեջ: Ու դա ասում է պատմությունն ու աշխարհագրությունն ամբողջությամբ սրբագրած և իրեն հարմար ձևով ներկայացրած մեկը:

Հուսով եմ՝ հաջորդ անգամ կարելի է մի փոքր ավելի երկար մտածել Հեյդար Ալիևի սանձարձակ որդուն «կիրթ» անվանելուց առաջ:

Նաիռա Հարությունյանի ֆեյսբուքյան էջից