Թուրքիայի նախագահը պնդում է որ առնվազն պատրիոցիդը եղել է

Էրդողանը երեկ հայտարարել է, որ Թրամփը ժամանակին ուզում էր «հայկական հարցին» տար «թուրք-հայկական պատերազմի հետևանքներ» բնորոշումը, մինչդեռ ինքը Էրդողանը դա մերժել է պնդելով որ այն ժամանակ հայկական պետություն գոյություն չի ունեցել, իսկ հայազգի բնակչությունը իրոք որ առարկա է եղել բռնի տեղահանմանը: Այսինքն Թուրքիայի նախագահ պնդում է որ առնվազն պատրիոցիդը եղել է:

Էրդողանը սա պատմել է ցեղասպանությունը Թուրքիայի դեմ որպես լծակ օգտագործելու համատեքստում: Նույն համատեքստում է պետք դիտարկել այն փաստը, որ նա առաջին Թուրքիայի ղեկավարն է որ Եղեռնի առթիվ ցավակցական նամակ է հղել, նույն համատեքստում նա կարճ ժամանակով հրապարակել էր արխիվները որոնք ցույց էին տալիս, որ Թուրքիայի բնակչության մի մեծ մաս ազգությամբ հայ է, նույն համատեքստում նա փորձեց հայ-թուրքական հաշտեցման գործընթացը սկսել (կամ առնվազն թույլ տվեց որ այն որորշ ժամանակ գոյություն ունենա):

Իր այս քայլերը բխում են ոչ թե հայերի հանդեպ առանձնահատուկ սիրուց, այլ այն փաստից որ նա վերջին հարյուր տարվա ընթացքում Թուրքիայի միակ ինքնիշխան ղեկավարն է: Նա հասկանաում է որ ցեղասպանության հարցի շահարկումը միշտ լինելու է Թուրքիայի հանդեպ ճնշման գործիք և այդ գործիքի վերացման ամենա արդյունավետ ձևն է ցեղասպանույթանը ճանաչելը: Ուրիշ հարց, որ դա այդքան հեշտ չի անել մի երկրում, որը հարյուր տարի կառուցվել է կեղծ ազգայնականության հողի վրա: Մի երկրում որտեղ հույներին, հայերին ու մնացածին ստիպում էին անուն ազգանուն փոխել: Մի երկրում որտեղ «իմ Թուրքիա» թերթի խմբագիրն է եղել Իսրայել Լազարեվիչ Գելֆանդը (նույն ինքը Ալեքսանդր Պարվուսը), իսկ ազգայնականության հիմնահայրն էր Մունիզ Տեկինալպը (նույն ինքը Մոյշա Կոենը):

Արթուր Դանիելյանի ֆեյսբուքյան էջից