Ախր չափից ավելի ճղճիմ եք...ուրիշ բառ չեմ գտնում
Պետք չէ հասարակությանը մեղադրել, թե «5000 դրամով ծախվում են»: Ինչպես այսօր ֆեյսբուքյան ընկերներիցս մեկն էր նկատել, եթե կաշառքն անպատիժ բաժանող կա, ուրեմն վերցնող էլ կլինի:
Ավելի ողբալի է այն մարդկանց վիճակը, ովքեր հաստիքով հազիվ ստատուս գրող են «աշխատում»` դրանց դիմաց ստանալով կոպեկներ: Ովքեր իրենց ինտելեկտուալ են համարում, բայց չեն գիտակցում սեփական անձի ու արարքի ճղճիմությունը:
Ովքեր մի քանի կոպեկի դիմաց ոչ միայն իրենց ձայնն են վաճառում, այլեւ փորձում են մանիպուլացնել սոցիալական ցանցերում գրանցված եւ քաղաքականապես դեռ «չկողմնորոշված» զանգվածին: Այն փողով ստատուս գրողները, ովքեր կարծիքի մոնոպոլիա են ստեղծում վիրտուալ տիրույթում, ի՞նչ բարոյական իրավունքով են քննադատում հասարակությանն ու հայ ժողովրդին:
Միայն արհամարել է պետք այդ փոքրոգի ու ճղճիմ ստատուսագիրներին, ովքեր օրինակ` այսօր պատվեր են ստացել ֆեյսբուքում ծաղրել ցանկացած գրություն, որը բացահայտում է որեւէ ընտրախախտում:
Հ.Գ. Ներողություն եմ խնդրում ընկերներիս մեջ առկա այն «հաստիքային ստատուսագիրներին», որոնց իրական կյանքում էլ ճանաչում եմ: Արդեն չափն անցնում եք...չդիմացա:
Աննա Եղիազարյանի ֆեյսբուքյան էջից
Հետևեք մեզ Facebook-ում