Հիմա էլ սկսենք փչացնել մեր հարաբերությունները ռուսական փորձագիտական ու լրագրողական շրջանակների հե՞տ. Տեսանյութ

Դեռ Լուկաշենկոյի հետ պատմությունը չէր ավարտվել, հիմա էլ նոր սկանդա՞լ ենք փորձում հորինել:

Այս անգամ, Ռուսաստանում Հայաստանի դեսպանատունը քննադատությամբ է հանդես եկել հայտնի լրագրող Սերգեյ Դորենկոի հասցեին:

Վերջինս ռուսական լրատվամիջոցներից մեկում քննադատել էր Փաշինյանի այն դիրքորոշումը, LGBT համանքրի հանդեպ, որով վերջինս հանդես էր եկել ասուլիսներից մեկի ժամանակ:

Միանգամից նշեմ, որ Փաշինյանի դիրքորոշումը ինձ համար հասկանալի է և ճիշտ է: Բայց կարող են լինել մարդիկ, որոնց դուր չի կարող գալ նման դիրքորոշումը, ինչը նույնպես հասկանալի է:

Սերգեյ Դարենկոն, հավանաբար, այդպիսի մարդկանց շարքում է, ինչը մահացու հանցանք չի կարելի համարել:

Ավելին, նրա քննադատության մեջ ոչ մի արտառոց բան չկար: Դժվար է հասկանալ, թե ինչու է Հայաստանի դեսպանատունը հայտարարությունով հանդես գալիս այդ առթիվ:

Դարենկոյի խոսքերի մեջ չկար վիրավորանք: Եթե դեսպանատան աշխատողները ուշադիր լինեին, ապա կնկատեին, որ այդ լրագրողի գործելաոճը սպեցիֆիկ է, և նման գնահատականներին արժանացել են տարբեր տիպի պետական գործիչներ՝ այլ երկրներից:

Ի դեպ, մեր հայրենակից Տիգրան Քեոսայանն ամեն շաբաթ անդրադառնում է տարբեր երկրների ղեկավարների և՝ ավելի խիստ բնութագրումներով, բայց որևէ երկրի դեսպանատուն նման բողոքներով հանդես չի գալիս: Բայց եթե մենք ամեն մի քննադատությանը պիտի պատասխան տանք, դառնալով ռուսական մամուլի յուրօրինակ գրաքննիչը, հասկանո՞ւմ ենք արդյոք, թե ինչ վերաբերմունքի ենք արժանանալու արդեն ռուսական փորձագիտական և լրագրողական շրջանակների կողմից:

Ինձ մի բան է հետաքրքրում, այս ամենը, որ մեր կողմից կատարվում է, պրիմիտիվության արդյո՞ւնք է, թե կա կանխամտածված հեռահար միտում:

Ես երբեք կոնսպիրոլոգիայով չեմ տառապել, բայց զգում եմ, որ ինչ որ բան շատ արհեստական է կատարվում:

Պատկերացնում էք, թե ինչ կկատարվեր մեզ հետ, եթե Պուտինի հասցեին ցանկացած քննադատության՝ ռուսական դեսպանատունը հատուկ հայտարարությամբ հանդես գար:
Սաքունցը, Խզմալյանը, և շատերը ամեն օր «հիշում են» Պուտինի:

Ես ուզում եմ հասկանալ, թե այս մարազմը ինչքա՞ն է շարունակվելու:

Դավիթ Մկրտչյան