Գործ տալը դառնում է առօրյա երևույթ և վերածվում է քաղաքական կատեգորիայի

Գործարար Սիլվա Համբարձումյանի երեկվա ասուլիսը լսելուց հետո հասկացա, որ այն մարդը ում մասին Ազգային ժողովում խոսում էր Նիկոլ Փաշինյանը, դա բնապահպանության նախկին նախարար, այժմ ՀՀԿ - ական պատգամավոր Արամ Հարությունյանն էր։ հիշեցնեմ, որ Նիկոլն ասում էր, որ փոխանցման օրիգինալ փաստաթուղթը չկա դրա համար էլ այդ պատգամավորին չեն ձերբակալում, մինչդեռ Մայրապետյանի մասով ուրեմն կա։

Անկեղծ ասած այս հիմնավորումը զարմանք է առաջացնում, քանզի ամեն բանկային փոխանցում ֆիքսում է թե փոխանցողի անունը, թե նրա անունը ում փոխանցում են կատարում։ Ասեմ ավելին, այդ տվյալները երկար ժամանակ ֆիքսված են մնում բանկի արխիվում, ու դրա համար պետք չէ տեսնել փոխանցման կտրոնի բնօրինակը կամ պատճեն։

Այդ տվյալները կարող է ստանալ թե փոխանցող անձը, թե նա ո՞ւմ գումարը փոխանցել են, ի դեպ բանկը ֆիքսում է նաև փոխանցման նպատակը։ Այս տեսակետից շատ տարօրինակ է, որ կոնկրետ մարդուն ո՞ւմ Սիլվան մեղադրում է, իրա անունը հրապարակային չեն տալիս վարչապետի մակարդակով:

Մինչդեռ Մայրապետյանը, որի գործը հիմնված է բացառապես ենթադրությունների վրա կալանավորված է։ Ավելին, Սիլվա Համբարձումյանի երեկվա ասուլիսում ասում էր բաներ, որի համար պատասխանատվություն պետք է ենթարկվի ՀՔԾ - ի կողմից, համաձայնվեք, որ բոլոր այս տարօրինակ գործոնները տպավորություն են թողնում, որ այս տիկինը պատկան մարմինների հետ գործարք է կնքում իր ստանալիքի դիմաց «մատից ծծած» գործեր է տալիս տարբեր մարդկանց վրա։ Չեմ, որ ապրիլյան հեղափոխության նպատակը սա էր։ Ուշքի եկեք, քանի որ պատմությունը բումերանգի էֆֆեկտ ունի։

Գոռ Գասպարյանի ֆեյսբուքյան էջից