Սանիկ-քավորային հարաբերությունը Հայաստանում քաղաքական կատեգորիա չէ. Տեսանյութ

Երեկ հայտնի դարձավ, որ պարզվում է ՔՊ-ի ցուցակում են ցանկանում հայտնվել ոչ միայն ՀՀԿ-ից ու ԲՀԿ-ից դուրս եկած քաղաքական «փախստականները», այլ նաև «Իմ քայլը» դաշինքի խորթ եղբոր կարգավիճակ ունեցող «Լույս» դաշինքից դուրս եկածները:

Թվում էր, թե ՀՀԿ-ն ու ԲՀԿ-ն հին Հայաստանը խորհրդանշող կառույցներ էին, և այստեղից դուրս եկածները ուզում են «հին» գնացկից դուրս պրծնել ու մտնել նորը: Սակայն պարզվում է, որ հին ու նոր տերմինները նույնպես հնամաշ են Հայաստանում: Քանզի, «Լուսը» գոնե առերևույթ պետք է որ նոր Հայաստանի սիմվոլ համարվեր: Սակայն արի ու տես, որ այստեղից էլ քաղաքական «փախստական» ի հայտ եկավ: Ավելին, պարզվում է, նա Էդմոն Մարուքյանի սանիկն է: Խոսքը գնում է Հայկ Կոնջորյանի մասին: Ինչո՞վ բացատրել այս ամենը, կհարցնի շարքային ընթերցողը:

Կարծում էնք, որ ամեն ինչ պարզ է: Հայաստանում երբեք սանիկ-քավորային հարաբերությունը քաղաքական կատեգորիա չի համարվել: Ավելին, նույնիսկ խնամիները կարող են հայտնվել տարբեր ճամբարներում: Հայաստանում գլխավոր մղումը , որ առկա է, դա դեպի շատ փող և լավ պաշտոն ունենալու ձգտումն է: Իհարկե այս ամենը հիմնավորվում է իբր սկզբունքայնությամբ, սակայն պարզ է, որ այստեղ ոչ մի սկզբունք էլ չի աշխատում:

Օրինակ, ի՞նչ սկզբունք է աշխատում, երբ Հունան Պողոսյանը Կապանում գոռում է «գմբ-գմբ-հու»: Ոչ մի, պարզապես նրան ասել են, որ նա գոռա, նա էլ գոռում է: 

Կամ Տաճատ Վարդապետյանին ի՞նչ սկսզբունքն է մոտեցրել «Իմ քայլը» դաշինքին, իհարկե տաք տեղ ունենալը: Քանզի նա իրենից ոչինչ չի ներկայացնում: Նա գիտի լավ քծնել, երեկ նրա քծնանքի առարկան Սերժ Սարգսյանն էր, այսօր Նիկոլ Փաշինյանն է: Պետք լինի, Ալիևին էլ կքծնի, կարևորը դրա պահանջը լինի:

Այդ իմաստով քաղաքական «փախստականները» իրականում սկզբունքներ, գաղափարներ չեն ունենում: Նրանց գլխավոր խնդիրը ջրի երեսին մնալն է, իսկ հետո կյանքը կթելադրի, թե ում ջրաղացին է պետք ջուր լցնել, որպեսզի պետքական մնան: Ահա սա է այս մարդկանց կյանքի գլխավոր ուղենիշը:

Դավիթ Մկրտչյան