Ակնհայտ է, որ Թուրքիայի նախագահին «արյան ծովերն» իրականում այդքան էլ չեն անհանգստացնում
Սիրիայի հիմնախնդրի կարգարվորման օրակարգի շրջանակներում Իրանի, Ռուսաստանի և Թուրքիայի նախագահների մակարդակով Թեհրանում կայացած վերջին եռակողմ հանդիպման ընթացքում, ըստ էության, չի հաջողվել Իդլիբի կնճիռի հարթման ուղղությամբ բոլոր կողմերի համար ընդունելի լուծումներ գտնել։
Եթե մի կողմ թողնենք դիվանագիտական ձևակերպումների գալարները, Հ․ Ռուհանին և Վ․ Պուտինը բացահայտորեն աջակցություն են հայտնել նույնիսկ ռազմական ճանապարհով Թուրքիային սահմանակից սիրիական այս նահանգը Դամասկոսի լիակատար վերահսկողության տակ վերադարձնելու հեռանկարին, մինչդեռ Ռ․ Թ․ Էրդողանը կտրականապես դեմ է արտահայտվել իր խոսքերով՝ «Իդլիբն արյան ծովի վերածելուն»։
Ակնհայտ է, որ Թուրքիայի նախագահին «արյան ծովերն» իրականում այդքան էլ չեն անհանգստացնում, եթե հաշվի առնենք թեկուզ միայն այն, թե գրեթե ողջ Սիրիան նման «ծովի» վերածելու գործում ինչպիսի «նշանակալի» դերկատարություն ունի անձամբ հենց նա։ Ավելի մեծ է վտանգը, որ ռուսական և իրանական աջակցությամբ սիրիական բանակի կողմից Իդլիբից դուրս մղվելիք ահաբեկիչների մոտ 10 հազարանոց խաժամուժը նահանջի այլ ուղղություն չունի, քան Թուրքիան է։
Վարդան Ոսկանյանի ֆեյսբուքյան էջից

