«Բնապահպաններն» ընդդեմ Հայաստանի

Բնապահպան բառը Ամուլսարի հանքի հետ նույն նախադասության մեջ օգտագործելն առանց չակերտներ դնելու հնարավոր չէ, որովհետև այստեղ բնապահպանության հարց ընդհանրապես չկա: Կան կառավարելի ակտիվիստներ, որոնց կառավարողների նպատակն ամենևին էլ բնապահպանական չէ:
Ի դեպ, շատ խորհրդանշական ստացվեց Ամուլսարի հանքի ճանապարհներն ապօրինաբար փակածների այսօրվա ակցիան կառավարության դիմաց:

Այն պահին, երբ «բանապահպանները» դեմագոգիայով էին զբաղվում ու կոչ անում կառավարությանը փակել հանքը, կառավարության դիմաց էին հավաքվել նաև «Նաիրիտի» աշխատակիցները և կառավարությունից «Նաիրիտի» բացում ու աշխատանք էին պահանջում: Իսկ խորհրդանշական էր այդ ամենը այն պարզ պատճառով, որ տարիներ առաջ այսօրվա «բնապահպանների» դերը կատարում էր Խաչիկ Ստամբոլցյանը, ով այսօրվա «բնապահպանների» պես հուզական բառապաշարով ու դեմագոգիկ ձևակերպումներով համոզում էր հայ ժողովրդին, որ միայն «Նաիրիտը» փակելով կա հայ ժողովրդին փրկություն ու եթե «Նաիրիտը» չփակվի, ապա քիմիան կուտի Հայաստանը, մեզ մոտ կծնվեն եռագլուխ երեխաներ, կանայք կդառնան չբեր, իսկ տղամարդիկ՝ իմպոտենտ: Նման բան իհարկե չկար, բայց «Նաիրիտը» փակեցին՝ ընդառաջ գնալով «բնապահպան» Խաչիկի ճղճղոցներին: Հիմա «Նաիրիտն» ուզում են բացել, բայց արդեն ներդրող չկա:

Այսօր իրար կողք-կողքի կառավարության դիմաց ցույց էին անում Խաչիկ Ստամբոլցյանի ցնդաբանության զոհերը և մեր օրերի «խաչիկստամբոլցյանները»:
Եվ ուրեմն, չի՛ կարելի թույլ տալ, որ Խաչիկի հոգեզավակները վերակենդանացնեն Հայաստանի դեմ տնտեսական դիվերսիայի գաղափարը: Միթե՞ կառավարությունն այսքան բանը չի հասկանում: Եթե չի հասկանում, ապա լավ չէ: Իսկ եթե հասկանում է, բայց քայլ չի ուզում ձեռնարկել, ապա կարող ենք հազար ու մի ենթադրություններ անել:

Արմեն Միքայելյանի ֆեյսբուքյան էջից