Լինել, թե չլինել՝ արդեն խնդիր է...

Կարծես թե Ամուլսարի շահագործման հետ կապված խնդիրներ չպետք է լինեին, առավելևս, որ Լիդիան Արմենիան արեխիղճ ներդրող է և իր աշխատանքներում կիրառում է ժամանաակից տեխնոլոգիաներ բնապահպանական ռիսկերը մինիմալի հասցնելու համար:

Բայց եկեք խոսենք օրենքից: Եթե օրենքը բոլորի համար հավասար է, ապա լորջ խնդիրների առաջ պետք է կանգնեն նաև Հայաստանում գործող մյուս հանքերը, որոնք միանշանական չեն անցնի test-control-ը, եթե տեսչակամ մարմինը այցելից նաև իրենց:

Բայց արի ու տես, որ ուշադրությա կիզակետում չգիտես ինչու, ավելի շուտ գիտենք ինչու, հայտնվել է Լիդիան Արմենիան:

Եթե բնապահպանները այդքան անհանգստացած են բնությամբ, ապա թող իրենց գործունեությունը ծավալեն ողջ երկրով մեկ ու պայքարեն բնության պահպանության համար հանրապետության ողջ տարածքով: Կա նաև տարբերակ, որ իրենց մասնագիտական ունակությունները և գիտելիքները, եթե դրանք իրականում առկա են, թող համագործակցեն հանքի պատասխանատուների հետ և փորձեն փոխշահավետ համաձայնության գալ՝ և բնությանը վնաս չտալ, և տնտեսությանը, ինչպես նաև մարդկանց հացին վայիս չլինել, որոնք ընտանիք պահելու խնդիր ունեն, բայց այսօր մնացել են անգործ:

Եթե, այնուամենայնիվ, բնապահպանները շատ սկզբունքային են, ապա պետք է պահանջեն Հայաստանում փակել մյուս բոլոր հանքերը, ինչին նորմալ մարդը չի կարող կողմ լինել, քանզի դա կսպանի մեր տնտեսությունը: Այն բոլոր հանքավայրերը, որոնք չեն պահպանում բնապահպանական նորմերը պետք է արդիականացնեն իրենց տեխնոլոգիաները, ինչը զգալի ներդրումներ է պահանջում: Այսօր միակ հանքավայրը, որը հետևում է դրան, դա Լիդիան Արմենիան է, որը սակայն լինելով միջազգային ներդրող իրեն հեչ կոմֆորտ չի զգում մեր երկրում: Հետո զարմանում ենք ինչպես հարևան Վրաստանը կարողացավ, իսկ մենք՝ ոչ:

Առաքել Դավթյանի ֆեյսբուքյան էջից