Հողին են հանձնել Լենինգրադի պաշտպանության ժամանակ զոհված մարտիկների աճյունները. զոհվածներից մեկը երիտասարդ հայ կոմպոզիտոր Հարություն Հովհաննիսյանն է եղել

Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Լենինգրադի պաշտպանության ժամանակ զոհված հայ կոմպոզիտոր, Կարմիր բանակի լեյտենանտ Հարություն Հովհաննիսյանի աճյունի հուղարկավորության հանդիսավոր սգո արարողությունը տեղի է ունեցել նոյեմբերի 3-ին՝ Լենինգրադի մարզի Տոսնոյի շրջանի «Իժորյան խոյ» հուշահամալիրում։

Կոմպոզիտորի աճյունը 2024 թվականին որոնողական աշխատանքների ընթացքում հայտնաբերել են «Доблесть» միջտարածաշրջանային պատմահայրենասիրական հասարակական կազմակերպության անդամները։ Լենինգրադի անմիջական մատույցներում՝ 1941 թվականի դեկտեմբերին թվագրվող առաջնագծի խրամատում, հայտնաբերվել են Կարմիր բանակի վեց մարտիկների աճյուններ։

Զինծառայողներից մեկի աճյունի արտաշիրիմման ժամանակ հայտնաբերվել է անձնական մեդալիոն, որի գրառումների վերծանման շնորհիվ հաջողվել է պարզել նրա ինքնությունը։ Զոհվածը լեյտենանտ Հարություն Սարգսի Հովհաննիսյանն էր։

Հարություն Հովհաննիսյանը ծնվել է 1908 թվականի հուլիսի 5-ին։ Մանկուց հրապուրվել է երաժշտությամբ, ավարտել Երևանի երաժշտական տեխնիկումը, այնուհետև կոմպոզիցիա ուսանել Ա. Լ. Ստեփանյանի մոտ։

1933 թվականին տեղափոխվել է Լենինգրադ և ընդունվել կոնսերվատորիա՝ ներկայիս Ն. Ա. Ռիմսկի-Կորսակովի անվան Սանկտ Պետերբուրգի պետական կոնսերվատորիա։

Ստեղծագործական գործունեության տարիներին Հովհաննիսյանը հեղինակել է մի շարք երաժշտական ստեղծագործություններ, որոնք արժանացել են քննադատների ճանաչմանը և ընդգրկվել տարբեր ժողովածուներում։ Նա մասնակցել է Մոսկվայում անցկացված՝ Հայաստանի երիտասարդ կոմպոզիտորների համերգներին, դարձել կոնսերվատորիայի ասպիրանտ և Կոմպոզիտորների միության անդամ։

Հայրենական մեծ պատերազմի սկսվելուն պես կոմպոզիտորը հրաժարվել է Լենինգրադից տարհանվելուց, անդամագրվել ժողովրդական աշխարհազորին և հասել նրան, որ իրեն ուղարկեն լեյտենանտների դպրոց։

1941 թվականի աշնանը նա ռազմաճակատ է ուղարկվել որպես 43-րդ հրաձգային դիվիզիայի 708-րդ հրաձգային գնդի դասակի հրամանատար։ Հարություն Հովհաննիսյանը զոհվել է 1941 թվականի դեկտեմբերին՝ Լենինգրադի պաշտպանության ժամանակ։ Նա 33 տարեկան էր։

Որոնողական խմբերի անդամները երկար ժամանակ փորձել են գտնել կոմպոզիտորի հարազատներին։ Սակայն պարզվել է, որ նա անմիջական ժառանգներ չունի։

Հովհաննիսյանի ստեղծագործական ժառանգության ժառանգորդը Ն. Ա. Ռիմսկի-Կորսակովի անվան Սանկտ Պետերբուրգի պետական կոնսերվատորիան է։ Հաստատության աշխատակիցներն արձագանքել են որոնողական ջոկատների դիմումին և հաստատել, որ կոմպոզիտորի հիշատակը խնամքով պահպանվում է։ Նրա անունը փորագրված է Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին զոհված՝ կոնսերվատորիայի աշխատակիցների հիշատակը հավերժացնող հուշատախտակին։

Հարություն Հովհաննիսյանի աճյունը հողին է հանձնվել «Իժորյան խոյ» հուշահամալիրում՝ նրա զոհվելու վայրից ոչ հեռու։
Աղբյուր՝ News.am