«Պսևդո» ընդդիմության ձևավորման գործընթացը սկսված է. Ստեփան Դանիելյան

Ընդդիմությունը չպետք է մասնակցի ՏԻՄ ընտրություններին, որովհետև դա անիմաստ է։ «Փաստինֆո»-ի հետ զրույցում նման կարծիք է հայտնել քաղաքագետ Ստեփան Դանիելյանը՝ ավելացնելով, որ մասնակցությունն անիմաստ է հատկապես խորհրդարանական ընտրություններից հետո, երբ հիմնական ընդդիմադիրների ղեկավարները ձերբակալվեցին ու մինչև հիմա գտնվում են կալանքի տակ։

«Այն բանից հետո, երբ տեսան, թե ինչպես են անցնում ընտրությունները, հատկապես ԲՀԿ-ի դեպքը հաշվի առնելով՝ ընտրություններին մասնակցելը նշանակում է լեգիտիմացնել դրանք և ինչ-որ առումով համագործակցել իշխանության հետ։ Այս առումով, ես կարծում եմ, պետք է անցած ընտրություններին ևս չմասնակցեին, թող ՔՊ-ն 100% ձայներ հավաքի, ինչը, ըստ էության, տեսնում ենք։ Դրանց չմասնակցելով՝ նրանք այդ ընտրությունները կդարձնեին ոչ լեգիտիմ՝ հայտարարելով, որ ընտրական համակարգը Հայաստանում չի գործում»,- նշել է քաղաքագետը։

Դանիելյանը միաժամանակ ընդգծել է, որ մյուս կողմից էլ, քանի որ ընդդիմադիր այդ հիմնական ուժերը միմյանց հետ չեն համագործակցում, անընդունակ են միասնական որոշումներ կայացնելու, տեղի ունեցավ այն, ինչ տեղի ունեցավ։

«Այսինքն՝ յուրաքանչյուրը մտածում է իր մասին, մտածում է՝ թեկուզ մի 5-10% ձայն ունենալ տեղական ընտրություններում և հայտարարել, որ անցողիկ շեմն հաղթահարել են, և դա իրենց համար հաղթանակ է»։

Նրա գնահատմամբ՝ այդ իրավիճակում նաև հանրության մասնակցությունն էապես ավելի ցածր կլիներ, և դա ցույց կտար, որ հանրությունն արդեն ընտրությունների նկատմամբ վստահություն չունի։

«Եթե ընդդիմությունն ընտրություններին չի մասնակցում, ապա իշխանության մեջ այդ մրցակցային համակարգը չի գործում, հատկապես ՏԻՄ ընտրություններում։ Այսինքն՝ ըստ էության, ՏԻՄ ընտրությունների «հաղթողները» նշանակվում են իշխանության կողմից։ Քանի որ իշխանությունում տարբեր խմբավորումներ կան, հատկապես տեղերում, թե ով որքան ձայն կարող է հավաքել, ով ինչ հեղինակություն ունի, դա էլ է փլուզվում։ Դա տանում է այս համակարգի ճահճացմանը, որն ապագայում իրենց համար վատ հետևանքներ կունենա»։

Անդրադառնալով դիտարկմանը, թե այն տեղերում, որտեղ իշխանությունը վստահ չէ, որ կհաղթի, նոր պրոքսի ուժեր է ձևավորում, ինչպես, օրինակ, Ստեփանավանում, Դանիելյանն ասել է.

«Իսկ ո՞վ ասաց, որ իշխանությունը Ստեփանավանում չի հաղթել։ Ինչպես փաստացի վարչապետն էր ասում՝ պետք է իրենց համար ընդունելի ընդդիմություն ձևավորել։ Այսինքն՝ «փսևդոընդդիմություն», և այդ «փսևդոընդդիմության» ձևավորման գործընթացը, բնականաբար, պետք է սկսել ՏԻՄ-երից։ Այդ փորձարկումներն արդեն ընթանում են։ Շատ տեղերում նույնիսկ իրենք են թույլ տալիս, որ իրենց համար ընդունելի ուժերը ինչ-որ տեղերում հաղթեն, ձայներ հավաքեն՝ ապագայում նրանցից նոր ընդդիմություն ձևավորելու համար։

Հատկանշական է, որ «Հանրապետություն» կուսակցությունն այդ պրոքսի ուժերի մեջ պարտվում է, այսինքն՝ պրոքսի ուժերի մեջ ևս ինչ-որ մրցակցություն են փորձում ստեղծել, և բնական եղանակով ով որ կարողանում է, թող ինքը կայանա։ Այսինքն՝ այդ նույն պրոքսի ուժերի մեջ մրցակցություն ձևավորելու փորձն է արվում»։

Դիտարկմանը, թե արդյո՞ք չի պարտվում հենց այն պատճառով, որ հասարակությունը հասկանում է, որ «Հանրապետությունը» «պրոքսի» ուժ է, և հետևապես, արդյո՞ք հաջորդ ՏԻՄ ընտրություններում այսօր հաղթած սատելիտ կուսակցությունը ևս չի պարտվելու, քաղաքագետը պատասխանել է, որ սա, իհարկե, դերակատարում ունի, սակայն մեկ այլ հանգամանք ևս կա։

«Փաստացի վարչապետի համար մաքուր արևմտյան ազդեցության տակ գտնվող ուժերը նույնպես վստահելի չեն, որովհետև դրանք իր կողմից ամբողջովին չեն կառավարվում, այլ նաև դրսից են կառավարվում։ Ինչ-որ պահի նրանք կարող են դրսից հրահանգ ստանալ և իր համար պրոբլեմներ ստեղծել։ Դա վերաբերում է նաև այսպես կոչված «քաղաքացիական հասարակությանը»։ Այդ դեպքում իրեն ավելի հարմար է, որպեսզի պրոքսի ուժերը դրսից կախվածություն չունենան, անգամ՝ Արևմուտքից։ Մյուս կողմից էլ Արամ Սարգսյանի՝ կաթողիկոսի ձեռքը համբուրելը Փաշինյանն ապտակ է համարում իրեն և, իհարկե, դա չի կարողանում ներել»։
Աղբյուր՝ Փաստինֆո