ՏԻՌ. «Տեղական ինքնակառավարման...» ռեպրեսիաներ

Նախքան այս աշնանային ՏԻՄ ընտրությունները, երբ առաջադրումների փուլում երևաց ընդդիմադիր հիմնական ուժերի պասիվությունը, դա բազմազան մեկնաբանությունների, դիտարկումների, նաև՝ հիմնավորված դիտողությունների առիթ տվեց: Պայքարն, ամեն դեպքում, պետք է շարունակել, մանավանդ, տեղերում:

Բայց կա նաև հարցի մյուս կողմը. իսկ ո՞ւմ հետ են գնում ընտրության: Ավելի ճիշտ. ո՞վ է, ի՞նչ ուժ է հիմնական մրցակիցը:

Իսկ հիմնական մրցակիցը Նիկոլ Փաշինյանն է, ՔՊ-ն է, «օրվա իշխանությունը»: Անվանեք՝ ինչպես ուզոմ եք: Առանցքայինն այդ իշխանության էությունն է, որը հանգում է ամենածայրագույն ասիական բռնապետության՝ «ժողովրդավարության բասԾիոնի» եվրոծաղրափայլաթղթով:

Իմաստ ունի՞ նման մեկի հետ գնալ ընտրությունների:

Մեթոդիկան էլ է անփոփոխ. ընտրություններից 1-2 օր առաջ, քվեարկության նախօրեին՝ հիմնական ընդդիմադիր ուժերի դեմ հալածանքներ, նախընտրական շտաբների աշխատանքների պարալիզացիա, մտացածին ու սուտ մեղադրանքներով՝ համատարած ձերբակալումներ, խուզարկություններ:

Առաջիններից մեկը դա կիրառվեց դեռևս 2023-ին՝ Երևանի ավագանու ընտրությունների համատեքստում՝ «Մայր Հայաստան»-ի դեմ: Սակայն դա զուտ «փորձարկում» էր: Հետագայում փաշինյանական ռեպրեսիոն այդ «ընտրամեթոդը» հղկվեց ու հիմա հասցվել է ավտոմատիզմի աստիճանի:

Երկրորդ անգամ այդ «նախընտրական» հարձակման գործիքը կիրառվեց Գյումրիում՝ էլի «Մայր Հայաստանի», նաև ընդդիմադիր մյուս ուժերի դեմ (նախընտրական շտաբի խուզարկում, աշխատանքի տապալում):

Սրանք ինչ ասես կարող են բնորոշվել, բացի՝ ընտրություններից:

Պատկերն ավելի շատ նման է առանց կանոնների մարտի, բայց այն նյուանսով, որ փաշինյանական թեկնածուի կողմից կռվում են նաև ԱԱԾ-ն, ոստիկանությունը, քննչականը, հակակոռուպցոն-մակակոռուպցիոնները, իսկ ընդդիմադիրների ձեռքերն ու ոտքերը պետք է լինեն կապկպված, բերանները՝ խցոցով փակված:

Պատկերն ամբողջացնում է այն փաստը, որ եթե չնայած ամեն ինչին, ընդդիմադիր ուժերին հաջողվում է հաղթել ՏԻՄ ընտրություններում, ապա հաղթողները կալանավորվում են արդեն ընտրություններից հետո, ինչպես դա տեսել ենք Վանաձորի, նույն Գյումրու դեպքերում:

Ավելի թունդ առաջարկություն կարելի է անել. Հայաստանում արգելել բոլոր կուսակցությունները, բացի ՔՊ-ից, քպ-ական չլինելու համար բանտարկել, աքսորել, զրկել ձայնի, քվեարկության և աշխատանքի իրավունքներից: Հա, ի՞նչ: Միևնույն է, այս բոլոր սրիկայություններն արվում են, ի՞նչ խնդիր կա՝ օրինականացնել դա և պաշտոնապես հանդես գալ որպես բբ՝ բացարձակ բռնապետ:

Եվ ավելի լուրջ. Փաշինյանը նման մեթոդներով, ըստ էության, փակում է իր դեմ քաղաքական եղանակներով պայքարելու բոլոր դռները: Դա վատ է բոլորի համար, առաջին հերթին՝ երկրի հետագայի: Բայց դա ամենից քիչն է անհանգստացնում օրվա իշխանությունից բոլոր ճանկերով կառչած օրվա իշխանությանը»:

Արմեն Հակոբյան