Լավ կլինի քննիչ հանձնաժողով ձևավորեն ու քննեն կառավարության 2021թ. ծրագրի չիրականացումն ու դրա հետևանքները. Սահմանադրագետ

Հոկտեմբերի 3-ին «Աղոթքի երկրորդ նախաճաշ» միջոցառման ընթացքում Հայաստանի վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնող Նիկոլ Փաշինյանն իր ելույթում, անդրադառնալով արդարադատությանը, հայտարարել է, որ Աստծուն հավատացող դատավորն ավելի արդար է և չի կայացնի անարդար որոշում՝ ընդգծելով, որ այդ հանգամանքն իր համար կարևոր է նաև «պետական առումով»։

Նույն ելույթում Փաշինյանը պնդել է, որ ժողովրդավարության ժամանակակից ձևը բխում է Քրիստոսից, իսկ քաղաքական գործիչների՝ ժողովրդին իրենց գաղափարները ներկայացնելու գործունեությունը Հիսուս Քրիստոսի գործունեության նմանակումն է։

Որքանո՞վ է այս հայտարարությունն ու վարչապետի նման դիրքավորումն ընդունելի իրավական պետության տեսանկյունից․ Panorama.am-ի հետ զրույցում հարցի իրավական կողմը մեկնաբանել է սահմանադրագետ Վահե Գրիգորյանը։

Նա հիշեցրեց՝ Հայաստանի Հանրապետությունն աշխարհիկ պետություն է․ Սահմանադրության 18-րդ հոդվածով երաշխավորված է Հայ Առաքելական Եկեղեցու բացառիկ դերը։ Ըստ սահմանադրագետի՝ այս հարցն աստվածաբանության դաշտ տեղափոխելու յուրաքանչյուր փորձ կհանգեցնի նրան, որ պետական պաշտոնյաները, չենթարկվելով օրենքին, պետք է առաջնորդվեն ոչ միայն քրիստոնեական սկզբունքներով, այլև Հայ Առաքելական Եկեղեցու դավանաբանությամբ, դոգմատիկ կարգավորումներով և այլն։ Ըստ փորձագետի՝ անգամ նման սցենարն է բացառված ներկա իշխանությունների օրոք՝ հաշվի առնելով Փաշինյանի կառավարության բացասական վերաբերմունքը Կաթողիկոսի նկատմամբ։

«Երբ Նիկոլ Փաշինյանը փորձում է դատավորների արդարադատության իրականացման սկզբունք հռչակել ոչ թե Սահմանադրությունը, այլ ինքնին Աստծուն, հարց է առաջանում՝ ինչպե՞ս է նրա կողմից նշանակված Աշխատանքի և սոցիալական ապահովության նախարարության ղեկավար Արսեն Թորոսյանը կայացնում որոշումներ, քանի որ վերջինս բազմիցս հայտարարել է, որ աթեիստ է։ Այդ նույն տրամաբանությամբ՝ Թորոսյանի բոլոր որոշումներն անարդա՞ր են»,-նշեց Գրիգորյանը։

Հետևաբար, ըստ իրավաբանի, սա պոպուլիստական ելույթ է, քանի որ չնայած Սահմանադրությունն ու օրենքները գրվում են հիմնվելով նաև կրոնական բարոյականության հիման վրա, միևնույն է, դատավորների աշխատանքը և արդարադատությունը չեն կարող կախված լինել որևէ կրոնի կամ կրոնական կազմակերպության բարոյական նորմերից կամ արդարադատության սկզբունքներից։

«Ստացվում է՝ ենթադրենք ունենք դատավոր, որը աթեիստ է կամ դավանում է որևէ այլ կրոն․ ուրեմն վերջինս չի՞ կարող իրականացնել արդարադատություն։ Ուրեմն անհրաժեշտ է վերաբերելի օրենսդրական ակտերում կատարել փոփոխություններ, որպեսզի դատավորների թեկնածուներն անցնեն նաև կրոնի քննություն, ինչը բոլորիս համար, իհարկե, ծիծաղելի կլինի»,-եզրափակեց փորձագետը։

Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ ձայնագրությամբ։