Դատարանը 3 ամսով երկարաձգեց Բագրատ սրբազանի տնային կալանքը Մանդատազրկման հարցը՝ արդեն 4-րդ անգամ դատարանում Ես քաղհալածյալ եմ. Խաչիկ Գալստյանը՝ դատարանում
Փաշինյանը պատերազմ է հայտարարել լրագրողներին. ՀԺՄ հայտարարություն ՌԴ նախագահը դրական է գնահատել եռակողմ հանդիպումը Պուտինի, Սի Ցզինպինի և Թրամփի միջև հանդիպումից հետո հռչակագիր է ընդունվել Փաշինյանն առաջին հերթին պետք է ազատ արձակի քաղբանտարկյալներին, պատանդներին, միայն դրանից հետո առաջարկներ անի ընդդիմությանը Ռուսաստանում Փաշինյանին կտեղեկացնեն, թե Հայաստանն ինչ քաղաքականություն պետք է վարի + 250 մլն եվրո․ Փաշինյանը Հայաստանը գցում է նոր վարկի տակ Այնքան են լկտիացել, որ փորձում են շրջանցել անգամ դատարանի որոշումները. Մանուկ Սուքիասյան Պատմական հանդիպում. Մեկնարկել են Թրամփի, Սիի և Պուտինի միջև եռակողմ բանակցությունները Փաշինյանի և Պապիկյանի կառավարած բանակում էլի զինծառայող է մահացել Պուտինն ու Թրամփը հանդիպել են Պատերազմ Արցախում
Կինգ Կոնգը, պինգ-պոնգը ու... «Սահմանադրությունը» Փաշինյանը թող բերի 5 նախադեպ, երբ ինքը չի «քցել», հետո նոր առաջարկություններ անի․ Քրիստինե Վարդանյան Ի՞նչն է հունից հանել Փաշինյանին․ «Կարճ ասած» Ո՞վ է մեզ պատերազմ հայտարարելու․ Նիկոլ Փաշինյանի ականջը կանչի․ Խաչատրյան Թրամփը Չինաստան կատարած իր այցը անվանել է հիանալի Փաշինյանը պատերազմ է հայտարարել լրագրողներին. ՀԺՄ հայտարարություն «Փորձում է «շպագատ» իջնել, բայց չի կարողանալու, իսկ արդյունքում միակ տուժողը մեր ժողովուրդն է լինելու». «Փաստ» Փաշինյանը սպառված գործիչ է և հանրային ճնշում գեներացնել չի կարող. Քաղտեխնոլոգ «ԶԱՊ-ը» և «Օշականցի Գևորիկը» դատարանի դահլիճից ազատ են արձակվել Ի՞նչ են անում, երբ սերիական խաբեբան և կեղծարարն առաջարկում է իր «ազնիվ խոսքի» վրա հիմնված գործարք. Լևոն Զուրաբյան Ավելի քան 4 միլիոն բարել հում նավթ տեղափոխող երկու նավեր այրվում են Հորմուզում Դատարանը 3 ամսով երկարաձգեց Բագրատ սրբազանի տնային կալանքը ՌԴ նախագահը դրական է գնահատել եռակողմ հանդիպումը «Դու իսկապե՞ս այնքան ես կտրվել իրականությունից, որ կարծում ես՝ քո քաղաքական կենսագրության մեջ որևէ դրական բան կա, որով կարող ես երաշխավորե՞լ ինքդ՝ քեզ». Արթուր Սուքոյան Պուտինի, Սի Ցզինպինի և Թրամփի միջև հանդիպումից հետո հռչակագիր է ընդունվել Փաշինյանն առաջին հերթին պետք է ազատ արձակի քաղբանտարկյալներին, պատանդներին, միայն դրանից հետո առաջարկներ անի ընդդիմությանը Բարձր տոնն ու պիտակավորումները ընդամենը փորձ են՝ աղմուկով ծածկելու բովանդակային փակուղին և խուսափելու ուղիղ պատասխաններից. Աշոտյան Թրամփի ընկերությունները գումարներ են ստացել ադրբեջանական «լվացքատնից» Ռուսաստանում Փաշինյանին կտեղեկացնեն, թե Հայաստանն ինչ քաղաքականություն պետք է վարի Ինչքան կարևոր է ալիևյան սահմանադրությունն անցկացնելը, որ պատրաստ է «կոնի» վրա իր պաշտոնն էլ դնել «Հրապարակ»․ Մեծ «ռազբորկա» է տեղի ունեցել Պապոյանի խառը հայտարարությունները․ Ռուսաստան չի մեկնել՝ սահմանափակումները չեն վերացվի. «Ժողովուրդ» Ընդդիմադիր պատգամավորները ցանկանում են տեսակցել Շաքի ներխուժած ադրբեջանցի զինծառայողին, բայց թույլ չեն տալիս. «Ժողովուրդ» Մոսկվան արմատական է տրամադրված. «Հրապարակ» Բուլդոզերով ժողովրդավարություն․ «Ինձ չհեռացրիք՝ ես եմ ձեզ հեռացնելու». Փաշինյան․ «Ժողովուրդ» Ի՞նչ է թաքցվում Փաշինյանի հիստերիայի տակ․ «Կարճ ասած» Երեք տարի անց արցախյան հակամարտությունը մնում է չլուծված Ֆրանսիայի Ազգային ժողովում «Արցախ․ հանձնառություններ և հեռանկարներ» խորագրով համաժողով է կազմակերպվել + 250 մլն եվրո․ Փաշինյանը Հայաստանը գցում է նոր վարկի տակ Մի կողմ դնենք սևացած բանանը, նյարդային դրամատուրգիան, սևացած դուխիզմը։ Նայենք լայն և խորը. Վլադիմիր Մարտիրոսյան

Ինչո՞ւ են ներդրումները շրջանցում Հայաստանը. Փաշինյանն է որոշում՝ ում բիզնեսը պիտի խլեն, ումը՝ ոչ

168.am-ի անդրադարձը. 
«Իշխանությունը մի կողմից՝ ճնշում է բիզնեսին, այն էլ՝ խոշոր բիզնեսին, մյուս կողմից՝ կոչ է անում դրսի ներդրողներին ներդրումներ կատարել Հայաստանում։

Դուբայում կայացած ներդրումային համաժողովում էկոնոմիկայի նախարարն ընդհուպ հայտարարեց, թե Հայաստանը պատրաստ է ներդրումների համար գրավիչ ուղղությունից վերածվել ներդրումային հարթակի։

Պարզվում է՝ մինչև հիմա չենք իմացել, որ Հայաստանը գրավիչ երկիր է եղել ներդրումների համար։ Հիմա էլ գրավիչից ուզում են դարձնել հարթակ՝ ներդրումների համար։

Ի՞նչ ներդրումների գրավիչ միջավայրի կամ ներդրումային հարթակի մասին է խոսում Գևորգ Պապոյանը, երբ ներդրողներին Հայաստանում ճնշում են, խլում են ունեցվածքը, համատարած ոտնահարում են սեփականության իրավունքի պաշտպանության սկզբունքները։ Նիկոլ Փաշինյանն ինքն է որոշում, թե ում ունեցվածքը պետք է խլեն, ում նստացնեն, ինչքան նստացնեն։ Մարդկանց սեփականությունը բռնագրավում են ու դրանցում կառավարության կառավարիչներ նշանակում։ Կառավարության կառավարիչներն էլ ոնց ուզում, այնպես տնօրինում են սեփականատերերի գույքը։

Ինչպե՞ս են պատկերացնում, որ այսպիսի պայմաններում ներդրումներ պիտի իրականացվեն Հայաստանում։ Ո՞վ կգա այստեղ ներդրումներ անելու։

Վերջին շրջանում ներդրումային գրավչության առումով շատ են շահարկում Հրազդանում չիպերի արտադրության գործարանի կառուցման փաստը։ Բայց պարզվում է՝ դա էլ ոչ թե ներդրումային, այլ զուտ քաղաքական պրոյեկտ է, որը որպես խայծ են օգտագործել Հայաստանի իշխանությունների համար՝ համաձայնելու Ադրբեջանի պահանջների հետ։

Դեռ չենք ասում, որ օտարերկրյա ներդրումների փոխարեն՝ դա էլ հայաստանյան կապիտալով կառուցված գործարան է։ Գումաներն ամբողջությամբ վերցրել են հայկական բանկերից ու կենսաթոշակային ֆոնդերից մեկից։

Նման նախաձեռնությունները, որոնց հետևում քաղաքական հաշվարկներ են թաքնված, չեն կարող մաքուր ներդրումային ծրագրեր համարվել, առավել ևս՝ չեն կարող վկայել ներդրումային միջավայրի գրաչության մասին։

Փոխարենը՝ Հայաստանի ներդրումային միջավայրի «գրավչության» մասին են վկայում այն քաղաքական հաշվեհարդարները, որոնք տեսնում ենք բիզնեսի նկատմամբ։ Միջազգային համաժողովներում գրավչության վերաբերյալ հայտարարությունները գուցե լավ են հնչում, բայց ներդրողներն այդ հայտարարություններով չեն առաջնորդվում ներդրումներ կատարելուց։ Ներդրումներ կատարելուց առաջ, նրանց սովորաբար շատ ավելի պարզ հարց է հետաքրքրում՝ ի՞նչ կլինի իրենց ներդրումների հետ, երբ դրանք մտնեն Հայաստան։ Մեծ բան պետք չէ այս հարցի պատասխանը ստանալու համար և ոչ մի արժեք չունի, թե գևորգպապոյաններն ինչ հեքիաթներ կպատմեն Հայաստանի ներդրումային գրավչության վերաբերյալ։

Ի՞նչ ներդրումային գրավչության մասին կարող է խոսք լինել, երբ անհայտ հանգամանքներում կառավարությունը փայ է մտնում խոշոր ընկերություններում ու բաժնեմասեր ստանում։ Ինչո՞ւ պիտի խոշոր սեփականատերերն ինքնակամ իրենց ունեցվածքի մի մասն «անհատույց» փոխանցեն կառավարությանը։ Ո՞րն է սրա տրամաբանությունը։

Սա քիչ էր, վերջին 1-2 տարիներին անցել են բիզնեսների ամբողջական բռնագանձման։ Քաղաքական հաշվեհարդար են տեսնում գործարարների նկատմամբ։

Քաղաքական որոշումից անմիջապես հետո բիզնեսները հայտնվում են հարկայինի թիրախի տակ։

Խնդիրն այն չէ, որ հարկայինը ստուգումներ է իրականացնում այդ բիզնեսներում։ Ընդհակառակը, եթե կան հիմքեր, պետք է ստուգեն։ Խնդիրն այն է, թե ինչպե՞ս է լինում, որ նույն բիզնեսները տարիներ շարունակ գործունեություն են ծավալել, պարբերաբար ստուգվել են նույն մարմինների կողմից, ու այդ հարյուրավոր միլիոնների, նույնիսկ միլիարդների խախտումները, թաքցրած հարկեր չեն հայտնաբերվել։ Հայտնաբերվում են միայն այն բանից հետո, երբ կա քաղաքական հրահանգ։

Եթե իրականում այդ խախտումները եղել են, պարզ է, չէ՞, որ 1 օրում չեն եղել։ Ինչպե՞ս է ստացվել, որ նախկինում չեն հայտնաբերել, հիմա հայտնաբերում են։

Այսպիսի գործելաոճը ոչ միայն վախեցնում է ներդրողներին, այլև փախցնում ներդրումները։

Ներդրումային գրավչությունն այն չէ, երբ Սահմանադրության մեջ կամ օրենքներում գրում ես, որ ներդրումները պաշտպանված են։ Ներդրումային գրաչությունն այն է, երբ ներդրողը վստահ է, որ այդ օրենքներն իրականում գործում են։ Իսկ Հայաստանում մեկ օրենք է գործում, և դա Նիկոլ Փաշինյանի կամքն է։ Նիկոլ Փաշինյանն է որոշում, թե ով է օրենքները խախտել, ով՝ ոչ, ով է հարկերը վճարել, ով՝ ոչ, ով է հարկերը թաքցրել, ով՝ ոչ, ով իրավունք ունի բիզնես անել, ով՝ ոչ, ում բիզնեսը պիտի խլեն, ումը՝ ոչ։

Դուբայներում կարելի է տասնյակ անգամ կրկնել, որ Հայաստանը գրավիչ է ներդրումների համար ու պատրաստ է դառնալ ներդրումային հարթակ, կարելի է ցուցադրել բարձր տեխնոլոգիաների հետ կապված ծրագրեր, հանդիպել միջազգային ընկերությունների ներկայացուցիչների հետ, խոստանալ բարենպաստ բիզնես միջավայր։ Բայց չէ՞ որ ներդրողը համաժողովից հետո վերադառնալու է իր գրասենյակ, բացելու է Հայաստանի վերաբերյալ նյութերն ու այնտեղ տեսնելու է, որ խոշոր գործարարին, միլիարդատիրոջը պատկանող ընկերությունը խլել ու պետականացրել են՝ քիչ է, մտադիր էլ չեն փոխհատուցում տալ, որ վերցրել են մեկ այլ խոշոր գործարարին պատկանող ցեմենտի ու խմիչքների արտադրության գործարանները, նշանակել կառավարության կառավարիչներ ու համարում են, որ դրանք այլևս պետությանն են։ Կամ այն, որ հարկայինով ահաբեկում են անցանկալի գործարարներին, մի կողմից՝ խոշոր տուգանքներ են գրում, մյուս կողմից՝ հարկադիր պարապուրդի են ենթարկում, թույլ չեն տալիս աշխատել, որ ստիպված լինեն գնալ սնանկացման։

Երբ ներդրողները տեսնեն այս ամենը, այդ ժամանակ Գևորգ Պապոյանի բոլոր գրավիչ հայտարարությունները Հայաստանի ներդրումային միջավայրի վերաբերյալ՝ հօդս կցնդեն, կդառնան երկրորդական։

Հայաստանը ներդրումային հարթակ չի դառնա միայն այն բանի շնորհիվ, որ կառավարությունն այդպես է ուզում։ Դրա համար պետք են շատ ավելի պարզ բաներ. Ներդրողը պետք է համոզված լինի, որ Հայաստանում սեփականության իրավունքի պաշտպանությունը կախված չէ կառավարության հայեցողությունից, սեփականատիրոջ քաղաքական կենսագրությունից, իշխանության հետ ունեցած հարաբերություններից կամ հրապարակային դիրքորոշումներ հայտնելուց։ Վստահությունը հայտարարություններով չէ, որ ստեղծվում է, դա գործնականում պիտի լինի։

Քանի դեռ այդպես չէ՝ Հայաստանը երբեք էլ չի դառնա ներդրումային գրավիչ երկիր, առավել ևս՝ ներդրումային հարթակ։

ՀԱԿՈԲ ՔՈՉԱՐՅԱՆ

Հետևեք մեզ Telegram-ում
Հետևեք մեզ YouTube-ում
Websiite by Sargssyan
Հետևեք մեզ Facebook-ում https://www.facebook.com/zham.am.armenia/a>