Պարոն Միլս, կոռուպցիայի դեմ պայքարի միակ միջոցը Հայաստանի քրեական օլիգարխիայի միջոցները «դրսում» սառեցնելն է

Արդեն մի քանի օր է, ինչ խոսվում է այն մասին, թե տեսեք ինչ «մեսիջներով է» հանդես եկել ՀՀ ԱՄՆ դեսպան Ռիչարդ Միլսը, նշելով, որ Հայաստանում կոռուպցիայի պատճառով լայնածավալ ներդրումներ չկան: Ոմանք էլ հորթային հրճվանքով ուրախանում են, թե սա նշանակում է թե՝ վերջապես Վաշինգտոնը «զգուշացնում է» Սերժ Սարգսյանին: Հայաստանի անկախացումից անցել է 27 տարի: Այս ընթացքում տարբեր դեսպաններ նման «նախազգուշացումներով», շատ են հանդես եկել: Ինչ է փոխվել մեր կյանքում: Գրեթե ոչինչ: Որով հետև այդ «նախազգուշացումները» առ ոչինչ են, եթե դրանից հետո կոնկրետ պատժամիջոցներ չեն ենթադրում: Հայ կաշառակերն ու օլիգարխը միմիայն այդ լեզուն են հասկանում: Սրանք չունեն ոչ մի սրբություն, ոչ մի արժեք, հանրային պատկերացումներ: Առավել ևս սրանց համար խորթ են այնպիսի հասկացությունները ինչպիսիք են արդարությունը, դեմոկրատիան, երկրի զարգացում հասկացությունները: Այս մարդիկ, բացի փողից այլ իդեալներ ու նպատակներ չունեն: Այս մարդիկ ձգտում են ժեկի պետ, քաղաքապետ, մարզպետ, նախարար, վարչապետ, նախագահ դառնալ բացառապես մեկ նպատակով, որպեսզի կոռուպցիայի մեջ մտնեն և շատ գումար վաստակեն: Այդ գումարները նրանք, հասկանալի պատճառներով, Հայաստանում մեծ մասամբ չեն ուզում թողել, գերադասում են պահել հիմնականում արևմտյան ֆինանսական կառուցներում: Դրանք փաստացի Հայ ժողովրդից գողացված գումարներ են: Եթե ԱՄՆ ներկայիս և ապագա դեսպանները իրոք ուզում են օգնել Հայաստանին պայքարելով կորուպցիայի դեմ, ապա դրա հնարավորությունը ունեն: ԱՄՆ-ն պետական մակարդակով, որպես պատժամիջոց, կարող է սկսել «սառեցնել» հայկական քրեական օլիգարխիայի հաշիվները արևմտյան ֆինանսական հաստատություններում: Սառեցնել իհարկե չի նշանակի կոնֆիսկացնել:

Պարզապես, դա կլինի էֆեկտիվ միջոց, իրական պայքար սկսելու համար կոռուպցիայի դեմ: Հայաստանին դա չի վնասի, որովհետև այդ փողերը միևնույն է մեր երկրից են դուրս եկել և հետ չեն վերադառնալու: Մինչդեռ նման քայլով, հայկական կոռուպցիոներների դեմ պայքարը «կմիջազգայնացվի», և կդանդաղեցնի կապիտալի արտահոսքը երկրից: Իսկ ինչ վերաբերվում է մարդկանց ցուցակներին, որոնց հաշիվները պետք է սառեցվեն, ապա այն տրամադրելը տեխնիկական հարց է: Այս հարցում էլ հայ հասարակությունը պատրաստ է օգնել ԱՄՆ դեսպանին: Այնպես որ, ինչպես ասում են, «գնդակը գտնվում է դեսպանի դարպասում»:

Միայն այս միջոցով հնարավոր կլինի «մաքրել» երկիրը կրիմինալից: Մնացածը լիրիկա է, եթե չասենք խաբեություն:

Իսկ ինչ վերաբերվում է այդ ցուցակների պոտենցիալ անդամներին, կարծում ենք, որ առանց մեծ ջանք թափելու էլ բոլորին հայտնի է, թե օրինակ, ովքեր կարող են գլխավորել այդ ցուցակի Թոփ 10-ը:

Պարոն դեսպան, ձեզ մնում է միայն քաղաքական կամք՝ օգնելու Հայաստանին, իսկ մեր ժողովուրդն էլ իր հերթին, ինչպես ասում են, մեր մոտ, «լավության տաից դուրս եկող է»:

Արտակ Հակոբյան