Անդրանիկ Թևանյանին «դավաճան» պիտակավորելը քաղաքական շոու է․ Նիկոլի իշխանության հերթական թիրախավորումը

Պետք է արձանագրել, որ առանց դատարանի վճռի մարդկանց «պետական դավաճան» պիտակավորելը Նիկոլի Հայաստանում վերածվել է էժան քաղաքական շոուի։

Կարող է Նիկոլը տեղյակ չէ, բայց Հայաստանում գոնե դե-յուրե գործում է անմեղության կանխավարկածը, և դատավճիռները չեն կայացվում ոչ միտինգներում, ոչ էլ ֆեյսբուքյան ուղիղ եթերներում։

Ասեմ ավելին․ պատերազմից հետո բազմաթիվ դեպքերի ենք ականատես եղել, երբ մարդկանց դեմ հարուցվում էին դավաճանության մեղադրանքներ, իսկ հետո դատարանները գրեթե բոլոր դեպքերում արդարացնում էին մարդկանց։

Եվ ի վերջո, միգուցե ձեզ դա անհասկանալի թվա, բայց թիմակցին սատարելը նորմալ է․ դա քաղաքական ու մարդկային տարրական նորմ է։ Իսկ եթե դա ոմանց համար անհասկանալի է, ապա խնդիրը հենց իրենց բարոյական «մաքրության» մեջ է։

Հիշեցնեմ նաև, որ Անդրանիկ Թևանյանի փաստաբանը երեկ հստակ ասել է՝ «մեղադրանքում պետական գաղտնիք հավաքելու և փոխանցելու» պնդումից հրաժարվել են։

Հիմա հարց․․․ էս չէ՞ք։

Ու էսքանից հետո որոշ երեսփոխաններ փորձում են հերթական նենգ սուտը տարածել, թե Ծառուկյանը «պետական դավաճանի» է սատարում։

Եվ ընդհանրապես, Գագիկ Ծառուկյանի կոշտ արձագանքը, կարծում եմ, պետք է ականջներիդ օղ անեք․ ով պետական դավաճան է, պետք է գնդակահարվի, իսկ զրպարտողը պետք է պատասխան տա։

Արձանագրենք, որ ձեր արածը ոչ միայն լկտի, ցածրորակ քաղաքական ցինիզմ է, այլ նաև հանրային կարծիքի գիտակցված թունավորում։

Այս ամենին կա մի լավ որակում․ ձեր այս վարքագիծը «դիշովկայություն» է։

Մեծ մարդ եք, «դիշովկայություն» մի՛ արեք, ամոթ է։

Հա, մեկ էլ մի շատ կասկածելի զուգադիպության մասին։

Հիշո՞ւմ եք չէ, որ Անդրանիկ Թևանյանը մատնանշեց, որ իր դեմ այս ամբողջ գործընթացը տեղի ունեցավ Ուկրաինայի նախագահ Զելենսկու պատվերով, որովհետև Անդրանիկ Թևանյանը 2024 թվականին հումանիտար նպատակով այցելել էր Դոնբաս։

Իսկ հիմա ամենահետաքրքիրը․ երեկվանից ադրբեջանական մամուլը պնդում է, որ Զելենսկին խնդրում է Ալիևին արտահանձնել Ռուբեն Վարդանյանին Ուկրաինա, քանի որ, համաձայն ուկրաինական աղբյուրների, Վարդանյանը ֆինանսավորել է Դոնբասում, իբր, հակաուկրաինական տարատեսակ շարժումներ։

Թե Փաշինյանի, թե Ալիևի պարագայում երևում են Զելենսկու «երկար ականջները»։ Ժողովուրդ ջան, սենց զուգադիպություններ ուղղակի չեն լինում։