«Ովքեր Նիկոլին «պատվի» են առնում՝ բանակը նրանց տեղը չէ. Մեզ ու բանակին գլխավոր գերագույն հրամանատար է պետք». Աշոտ Սևյան

168.am-ը գրում է. «Այսօր Հայկական բանակի կազմավորման 34-րդ տարեդարձն է։

1992-ի այս օրը՝ հունվարի 28-ին, ՀՀ կառավարությունն ընդունեց «ՀՀ Պաշտպանության նախարարության մասին» որոշում՝ ազդարարելով Հայոց բանակի ստեղծումը:

Արցախյան պատերազմների մասնակից, չարեքթարցի Աշոտ Սևյանը խոսելով հայկական բանակի մասին, ասաց՝ վերջին տարիներին փորձում են բանակը թուլացնել, արժեզրկել, սակայն հիմքերն այնքան ամուր են, որ ամբողջովին չի հաջողվում։

«Ես մեր բանակին առաջին հերթին մաղթում են հայրենասեր գաղափարներով սպաներ, որպեսզի օրինակ ծառայելով՝ զինվորներին ծառայեն։

Մենք բոլորս էլ այսօր տեսնում ենք, թե այս իշխանությունն ինչ է ուզում անել բանակին, բարոյազրկել, սարքել իր նման՝ ամեն ինչ հանձնող ու ուրացող։ Բանակը միշտ էլ այնպիսին է եղել, որ զինվորը նայել է իր վերադասին։ Չնայած ինքս Խորհրդային Մության բանակիում եմ ծառայել, բայց իմ ծառայակիցները պատմում էին Դրոյի, Անդրանիկ Օզանյանի մասին, իքններս էլ միշտ փորձում էինք նմանվել այդ մարդկանց։ Այսօր օրվա իշխանությունն այնպես է արել, որ «հերոս» հասկացությունը վերացել է, իրենց համար հերոսը սովորական հարկատուն է։

Ես հույս ունեմ, որ մինչև վերջ սրանց չի հաջողվի բարոյալքել բանակը, մի քանի վերադաս փոխելուց հետո հնարավոր կլինի այս ամենը կանգնեցնել»,- 168.am-ի հետ զրույցում նշեց ազատամարտիկը։

Ըստ նրա, բոլոր ժամանակներում էլ եղել է մեկ պարզ ճշմարտություն, որ զենքը չի պատերազմում, այլ զինվորը, զենքը միջոց է։ Այսինքն՝ եթե զինվորը պատարստ չէ պատերազմելու, ապա նրան ինչ տեսակի զենք էլ տաս՝ չի կարողանալու կռվել։

Աշոտ Սևյանի խոսքով՝ այն, որ օրվա իշխանությունը ցանկանում է մասնատել հայկական բանակը, փաստում են նրանց իրականացրած քայլերը, որոնք չպետք է անեին։

Օրինակ, գերիների խնդիրը. եթե զինվորը տեսնում է, որ իր իշխանությունը 5 տարի շարունակ չի կարողանում գերիների հարց լուծել, չի կարողանում իր քաղաքացու անվտանգությունն ապահովել, ապա մտածում է՝ ի՞նչ կարիք կա նման երկրի համար կյանքը զոհաբերել։

«Եթե զինվորը տեսնում է, որ իր զոհված զինակցի մորը ոտքերից բռնած «Եռաբլուրից» քարշ են տալիս, մտածում է՝ ինքը զոհվի, վաղն իր ծնողին ինչ կանեն։ Արժեքներ կան, որոնք ոտնատակ են տալիս, ու դա ուղիղ ազդում է սահմանին կանգնած զինվորի վրա։ Վերնախավը պետք է փոխվի, դրանով կփոխվի նաև բանակի ներկայիս հոգեբանությունը։

Այսօր ոստիկանության գրավդիան է երկրի սահմանները պահում, որ մարդիկ ուրախացել են այդ գվարդիայի ստեղծմամբ, սահմանը պահում է դիրքերում կանգնած զինվորը, սպան։ Հենց այս պահին Կութ գյուղի դիրքերում զինվորը կանգնած է 2 մետր ձյան մեջ՝ դիրք է պահում, այդ զինվորին ձևական շնորհավորելուց զատ, այս իշխանությունն ի՞նչ է անում։

Մի քանի օր առաջ լսում էի, որ ՔՊ-ական պատգամավոր Խաչատուր Սուքիասյանն ասում էր, որ ով բանակում չի ծառայել, չպետք է բարձր պաշտոն զբաղեցնի, այս հարցում նրա հետ համաձայն եմ։ Միշտ ասել եմ՝ ով չգիտի երկրի սահմանի «ղադրը», այդ մարդն իրավունք չունի պետական պաշտոն զբաղեցնելու»,- հավելեց Աշոտ Սևյանը։

Մեր զրուցակիցն ասաց՝ այսօր ՊՆ-ում կան մարդիկ, որոնք այնտեղ չպետք է լինեին, նրանց մեջ ունի նաև ծանոթներ, նույնը նրանց անձամբ է ասել՝ չեն հակադարձել, միայն լռել են։

«Այսօր ովքեր Նիկոլին «պատվի» են առնում՝ բանակը նրանց տեղը չէ, մեզ ու բանակին գերագույն գլխավոր հրամատար է պետք։ Դուք այսօր Նիկոլի դեմ եք խոնարհվում, վաղն Ադրբեջանի դեմ ինչպե՞ս եք կանգնելու։ Հայաստանը Նիկոլը գցել է «տուպիկի» մեջ, բայց ամեն ինչ վերջնական կործանված չէ։

Զինվորի ոգին տեղն է, նրա կողքին պետք է լինի գիտակ ու ոգին բարձր առաջնորդ։ Չարեքթարն ազատագրելու ժամանակ Մոնթեն ինձանից 20 մետր առաջ էր, նրան տեսնելով՝ ես ոգևորվել եմ, առաջ եմ գնացել։ Դրա համար եմ ասում՝ ոգով բարձր առաջնորդ է պետք»,- ընդգծեց Աշոտ Սևյանը։