Ըստ Արամ Զավենիչի՝ Ադրբեջանն ուզում է, որ Փաշինյանը տապալվի ընտրություններում. նույնիսկ Գեբելսը կնախանձեր սրա ստերին

Երեկ «Հանրապետության»  կուսակցության նախագահ Արամ Զավենի Սարգսյանը  ֆեյսբույքյան գրառումով էր հանդես եկել, փորձելով հիմնավորել, թե  Ադրբեջանին իբր շահավետ չէ, որ Նիկոլ Փաշինյանը հաղթանակ տանի գալիք ընտրություններում:

«Վերջին շրջանում ԱՄՆ-ը հատկապես ակտիվորեն փորձում է տարածել իր դեստրուկտիվ ազդեցությունը Հարավային Կովկասում և Կենտրոնական Ասիայում։

Մենք օգտագործելու ենք բոլոր հնարավոր միջոցները՝ դիվանագիտական, քաղաքական, տնտեսական, որպեսզի հակազդենք այդ միտումներին։

Ս. Լավրով, ՌԴ ԱԳ նախարար:

Ինչո՞ւ Ադրբեջանի նախագահը Վաշինգտոնում նախաստորագրեց, և ոչ թե ստորագրեց խաղաղության փաստաթուղթը։ Նախաստորագրեց, որովհետև հույս ունի, որ 2026-ի ընտրություններից հետո կփոխվի Հայաստանի քաղաքական կուրսը, ևՀայաստանը կվերադառնա Ռուսաստանի ազդեցության դաշտ՝ Ադրբեջանի համար ձեռնտու Մոսկովյան հարթակով։

Ովքեր են Հայաստանում, որ օժանդակել ևօժանդակում են Լավրովին ու Ալիևին՝ մեր երկրի քաղաքական կուրսը փոխելու հարցում՝ գաղտնիք չէ, և դու նրանց գիտես, սիրելի ժողովուրդ։

Հետևաբար՝ քո յուրաքանչյուր ընտրություն, այդթվում՝ Վաղարշապատում, որոշիչ է, քանի որ․ մենք ընտրում ենք մեր, մեր զավակների,  թոռների և ծոռների ապագան։ Մնում ենք Լավրովյան պարտադրանքի տակ,  թե վերջապես պոկվում ենք այդ լծից ու միանում քաղաքակիրթ աշխարհին։

Տա Աստված, որ պոկվենք….»,- նշել է նա:

Այսպիսով, Վաղարշապատի ընտրությունների համատեքստում, Արամ Զավենիչը փաստացի կոչ է անում ընտրողներին ձայնը տալ... Փաշինյանի օգտին, որպեսզի... Լավրովի երազանքները չիրականան և որին, իբր  սպասում է նաև Ադրբեջանը:

Արամ Զավենիչի այս տեքստից, նախ, պարզ երևում է, որ ինքն ու իր քաղաքական ուժը մասնակցում են, որպես Փաշինյանի «գրպանային քաղաքական միավոր»: Ինքնաբավ գործիչը կքարոզեր, ոչ թե Փաշինյանի, այլ՝ իր ուժի օգտին:

Սակայն Արամ Զավենովիչը  չի թաքցնում, որ իր թեկնածուն և իր ուժը ձևական են մասնակցում այս ընտրություններին, և իրենց գլխավոր նպատակն է՝ թույլ չտալ, որ Փաշինյանին ընդդիմադիր ուժերը հաղթեն:

Իսկ, որպես քաղաքական հիմնավորում, թե ինչու պիտի նրանք չհաղթեն, Արամ Զավենիչը պնդում է, որ, իբր, Ադրբեջանն է շահագրգրված, որ Փաշինյանի հակառակորդները հաղթեն:

Այսինքն, ըստ Արամ Զավենիչի, Ադրբեջանը Փաշինյանի հակառակորդն է և հայաստանյան ընդդիմության դաշնակիցը:

Փաստացի բոլորը, այդ թվում Փաշինյանի քարոզչական մեքենան, Ադրբեջանի քարոզչական մեքենան բաց տեսքով պայքարում են Փաշինյան օգտին և իր հակառակորդների դեմ Հայստանում և... միայն Արամ Զավենիչն է այլ կարծիքի:

Հավելյալ հիմնավորել, թե ինչու են Թուրքիան և Ադրբեջանը շահագրգրված, որ Փաշինյանը չպարտվի, կարիք չկա, քանզի դա գիտեն արդեն բոլորը:

Դրա մասին ավելորդ վերլուծության անհրաժեշտություն իսկապես չկա:

Սակայն ինչու է Արամ Զավենիչը վաղարշապատցիներին փորձում համոզել հակառակի մեջ, նույնպես հասկանալի է:

Արամ Զավենիչը քաղաքական անմեղսունակությամբ չի տառապում, որ չհասկանա, որ սուտ է խոսում:

Նա ստիպված է զբաղվել ստախոսությամբ, քանի որ գիտի, որ Փաշինյանի պարտությունը բերելու է նաև իր պարտությանը:

Սակայն, ի տարբերություն Փաշինյանի, իր հանդեպ այլ որակի հաշիվ է պահանջելու հանրությունը:

Քանզի նա, օգտագործելով  Վազգեն Սարգսյանի ողբերգական սպանությունը, մտել է քաղաքականություն և դավաճանել է իր եղբոր բոլոր գաղափարներն ու արժեքները, ինչպես ասվում է՝ գործել է 180 աստիճանով հակառակ:

Հիշենք, թե ինչ էր ասում Վազգենը մինչև իր սպանությունը:

«...Այս պատերազմում ես կորցրել եմ իմ լավագույն  ընկերներին: Այս պատերազմին ես տվել եմ ինչ որ կարող էի տալ և ձեռք եմ բերել հպարտություն:

Հանեք այդ հպարտությունը, հանեք այդ գաղափարը և տակը բան չի մնա:

Ես կռվել եմ, կռվում եմ  և կռվելու եմ գաղափարի համար, նպատակի համար: Եվ իմ նպատակի ճանապարհին ոչ ոք ինձ լռեցնել չի կարողանալու...»:

Վազգենը մեծատառով անձնավորություն էր, իսկական Ազգային հերոս էր, սակայն մի քանի հարցում նա սխալվեց:

Նախ, նրա անձը վտանգ էր ներկայացնում մեր հակառակորդների համար, և վերջիններիս հաջողվեց իրեն լռեցնել 1999 հոկտեմբերի 27-ին, և երկրորդը՝  այդ նույն մեր հակառակորդները, Արամ Զավենիչի միջոցով,  կարողացան վարկաբեկել Վազգենի կերպարը, հույս ունենալով, որ դրանով հնարավոր կլինի վարկաբեկել նաև այն հպարտությունն ու գաղափարները, որոնցով ապրում էր Վազգենը՝ օրինակ ծառայելով մյուսներին, հանրությանը:

Միայն այդ ձևով մեր հակառակորդները կարող էին «հաղթել»  մեզ, քանզի բաց պատերազմում, 90-ականներին, նրանք պարտվեցին  հայերին:

Հենց այս պատճառով էլ նրանք կարողացան 2020-ին հաղթանակ տանել մեր հանդեպ, քանի որ կարողացան մինչ պատերազմը պառակտել մեր հանրությունը,  կոտրել մեր գաղափարներն ու հպարտությամբ հասած հաղթանակի արժեքը:

Եվ այս հարցում անչափ մեծ լումա դրեց Արամ Զավենիչը:

Կարդացեք նացիստական Գերմանիայի հատուկ ծառայությունների արխիվային նյութերը, թե ինչպես աշխատել  հակառակորդ երկրների դեմ, ամեն ինչ պարզ կլինի:

Ի դեպ, նույն գերմանական հետախուզությունը 1917-ին աշխատում էր ռուս բոլշևիկների հետ:

Եվ զարմանալի չէր, որ 1917-ին, պատերազմից գրեթե հաղթանակած դուրս եկած Ռուսաստանը, բոլշևիկների միջոցով Բրեստ-Լիտովսկում խայտառակագույն պարտության պայմանագիր կնքեց գերմանացիների հետ, և որից, մասնավորապես, տուժեց նաև Հայաստանը:

 Զարմանալի չէ, որ Արամ Զավենիչի քաղաքական ուղեցույցը  Գեբելսի դասերն են, դրանցից է  սովորել, թե ինչպես պիտի ստել, որ հանրության գոնե մի մասը հավատա այդ ստին:

Գեբելսյան քարոզչության վեց թեզերի 5-րդ և 6-րդ կետերը հենց  դրա մասին էին, որտեղ նշված էր բառացի հետևյալը.

-Հիշո՞ւմ եք։ Քարոզչությունը գիտություն չէ։  Այն օգնում է արթնացնել հազարավոր մարդկանց զգացմունքները և ամբոխին հանգույցների վերածել,

-Շոկ և բացարձակ սուտը՝ սրանք են  կատարյալ քարոզչության երկու հիմնասյուները։ Մարդկանց աստիճանաբար, առանց շտապողականության որոշակի գաղափարի հասցնելը չի ​​տա ցանկալի արդյունք։ Փոքր ստեր ասելը նույնպես չի տա։ Հետևաբար, տեղեկատվությունը պետք է ցնցող լինի, քանի որ միայն ցնցող հաղորդագրություններն են մոլուցքով փոխանցվում բերանացի։

Արամ Զավենիչին իր ուսուցիչները տվել են հենց այս խորհուրդները, որոնք էլ նա հետևողականորեն կյանքի է կոչում:

Ընդ որում, Արամ Զավենիչի ստերին կարող էր նախանձել անձամբ Գեբելսը, եթե իհարկե այսօր ողջ լիներ:

Սակայն մեկ հանգամանք կա, որ ո՛չ Գեբելսն էր նախատեսել, ո՛չ էլ՝ Արամ Զավենիչի ժամանակակից ստի ուսուցիչները:

Արամ Զավենիչը իրականում կրթություն չստացած մի գեղցի անձնավորություն է, որի մասին ասում են, թե ինչքան էլ նրան եփեն, միևնույն է ականջները հում կմնան:

Արամ Զավենիչի պարագայում, դա գրեթե 100 տոկոսով է գործում, և այդ իմաստով, նա չի կարողանալու խուսափել պատասխանատվությունից 2026-ից հետո:

Դրանով նաև կմաքրվի Վազգենի վրայից այն կեղտը, որ նրան կպել է այս երկար տարիների ընթացքում... նրա անվան վրա ու անվան հետ խաղացող Արամ Զ. Սարգսյանի պատճառով:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան
Zham.am