Պատերազմից մեկ օր առաջ. հիշում են արցախցիները

Արցախցի Նարինե Գաբրիելյանը գրում է․

«2 տարի առաջ այս օրը այս ժամերից մի քիչ ուշ…

Ուտելիք էի խնդրում։ Չէի էլ պատկերացնում, որ մի օր կգա՝ պիտի ուտելիք խնդրեմ հենց ինձ համար։

Բլոկադայի օրերին՝ ումից ալյուր կամ ուտելիք էի խնդրում, ոչ ոք չէր մերժում։ Իրենց վիճակն էլ ծայրահեղ էր, բայց երբ ասում էի՝ բազմազավակ ընտանիքների համար է, միանգամից համաձայնվում էին։ Նրանք էլ հասցնում էին այդ ընտանիքներին։ Բայց այդ օրն արդեն ինձ էր պետք՝ իմ հայրիկի համար։

Անունը չեմ տա այն լավ մարդու, ումից խնդրեցի։ Վիճակն իսկապես ծանր էր։ Հայրս վերջին ամսին միայնակ էր մնացել, ուտելիք գրեթե չկար։ Գնել էի ուզում, բայց երբ այդ մարդուց ումից խնդրեցի, նեղացավ՝ ասաց.

- Նարինե, բայց հաց թխո՞ղ է հայրիկդ, որ ալյուր ես ուզում։

Ասացի՝ Մերին կամ մաման հեռախոսով կբացատրեն։

- Չէ՛, - ասաց, -այդպես չի լինի։ Կինս հաց էր թխել, սառնարանում մի քանի հատ ունենք։ Հաց էլ կուղարկեմ՝ ալյուրի հետ։

Ասացի՝ առավոտը մի ջահելի կխնդրեմ, կգնա, կտանի։ Հայրս չի գա, չգիտի՝ իր համար հաց եմ հայթայթում, իրեն անհարմար կզգա։

-Չէ՛, հենց հիմա որդիս կտանի։

- Բայց ուշ է, ամոթ չէ՞ ձեզ անհանգստացնեմ։

-Նարինե, վիճակը շատ անհանգիստ է սահմանին։ Առավոտը գուցե պատերազմ սկսվի։ Հայրիկդ գոնե հասցնի հաց ուտել։

Հաջորդ օրը պատերազմ սկսվեց…

Շատերն են ասում՝ դու փախար, տաք տեղում ես, ապահով ես ապրում։ Բայց ցանկացած արտերկրում ապրող արցախցի կհաստատի՝ մենք նախընտրում էինք հազարապատիկ կրել մեր հայրենակիցների զրկանքները, քան աղետի պահին հեռու լինել ու անզոր մնալ, չկարողանալ գոնե մի բանով օգնել։

Ես այսպես եմ ապրելու ամբողջ կյանքս՝ այդ մեղքի զգացմունքով, որ ծնողներիս ու իմ ժողովրդի հետ հավասար սովի ամիսները չանցա, չանցա բոլորի հետ հավասար դժոխքի ճանապարհը։

Այդ ամիսներին ուժերին չափով գոռում էինք, ճչում՝ աշխարհով մեկ։ Բայց ցավն այն էր, որ անլսելի էինք։ Ճիշտ է, ինչ-որ տեղերում լսեցին, գրեցին, աշխարհին տեղեկացրին։ Բայց դա մի կաթիլ էր՝ աղետի ծովի մեջ։

Երկու տարի առաջ մեր տունը փլզվեց: Եվ այսօր էլ չգիտենք՝ որտեղից ուժ հավաքենք նորից կառուցելու։

Բայց պետք է»։

Արցախցի Կարինե Բաղյանն էլ գրել է․

«Տանն էի, դդմի շաղախով հաց էի թխել․․․իսկ վաղը․․․ վաղը պատերազմ էր ու ամեն ինչի ավարտը»։
Աղբյուրը` Panorama.am