Թուրքիան և Ադրբեջանը չեն էլ թաքցնում, որ իրենց ազդեցության գործակալների միջոցով են պայքարելու ռուսական ռազմակայանի դեմ

Ինչպես հայտնի է, Հայաստանում գործող Թուրքիայի  ազդեցության գործակալական ցանցը որոշել է «ցույց»  կազմակերպել  օգոստոսի 23-ին՝ Գյումրիում տեղակայված ռուսական ռազմակայանի մոտ:

Այն, որ այս ակցիայի հետևում կանգնած են Թուրքիան և Ադրբեջանը, գրեթե չի թաքցվում:

 «Ռուսաստանի և Ադրբեջանի միջև վատթարացող հարաբերությունների ֆոնին ռուսական բազան կրկին հայտնվել է ուշադրության կենտրոնում»,- նշում է ադրբեջանական haqqin.az-ը:

Ընդ որում, ադրբեջանական լրատվամիջոցը, նշում էր, որ ռուս-ադրբեջանական հարաբերությունների լարվածության ֆոնին, այդ ռազմակայանը լուրջ վտանգ կարող է ներկայացնել Ադրբեջանի համար:

Լրատվամիջոցը չէր մոռացել նաև «վերլուծել», որ ռազմակայանը կարող է սպառնալ, ոչ միայն Ադրբեջանին, այլև... Փաշինյանի իշխանությանը:

Իսկ որպեսզի իր փաստարկը «հիմնավոր»  լինի, պիտի ստեղծվեր պատրվակ:

Եվ ահա, նման տեղեկատվական «պատրվակ»  ադրբեջանցիներին նվիրեցին... Ուկրաինայի հատուկ ծառայության ներկայացուցիչները:

Զարմանալի զուգադիպությանմբ, հենց այդ ժամանակ, Ուկրաինայի այդ կառույցը «հիշեց»  Հայաստանում տեղակայված ռազմակայանը և «տեղեկատվություն»  տարածեց, թե, իբր, «Շիրակ» օդանավակայանում  ամեն օր վայրէջք են կատարում մի քանի ռուսական ռազմական տրանսպորտային ինքնաթիռներ: Հարյուրավոր տանկեր, այլ զրահատեխնիկա և դրանցից բեռնաթափված զինամթերք է հասցվում 102-րդ բազա:

 Այս լուրը սկսեցին տարածել նաև որոշ հայկական լրատվամիջոցներ: Որոնց վրա էլ սկսեցին հղում կատարել,  իրենց հերթին, ադրբեջանական և թուրքական լրատվամիջոցները:

Այդ «լուրի»  գլխավոր նպատակն էր պատրվակ ստեղծել, որպեսզի Հայաստանում գործող թուրքական ազդեցության գործակալները սկսեն  «պայքարել»  բազայի դեմ:

Պաշտոնական մեկնաբանություններ չեղան  ո՛չ Հայաստանի կառավարության, ո՛չ Պաշտպանության նախարարության, ո՛չ էլ ռուսական կողմից, ինչը հասկանալի էր, քանզի չեղած բանի մասին խոսելն անիմաստ էր:

Սակայն ուկրաինական և թուրքական շրջանակները այս լուրը տարածելիս հենց այն նպատակն էին հետապնդում, որ այս «լուրը» վերցնեին որոշ հայկական ԶԼՄ-ներ և դրանից հետո նրանք պիտի «հավաստի աղբուրի»  դեր կատարեին, որ այդ կեղծ լուրը հղումով տարածեին արդեն թուրքական և ադրբեջանական լրատվամիջոցները:

Հենց այդպես էլ եղավ: Դա նշանակում է մեկ բան. Հայաստանում նույնիսկ տարրական տեղեկատվական անվտանգության քաղաքականություն գոյություն չկա, որի պատճառով էլ հայկական որոշ ԶԼՄ-ների ներկայացուցիչներ, սենսացիա փնտրելու համար, տարածում են ինչ պատահի՝ չգիտակցելով, որ «գործիք» են դառնում  թուրքական և ադրբեջանական ծառայությունների համար:

Հասկանալի է, որ պատրվակի ստեղծումից հետո, Թուրքիան և Ադրբեջանը պիտի ՖԱՍ հրաման տար իրենց ազդեցության գործակալներին՝ ռուսական ռազմակայանի դեմ «ցույց» անելու համար:

Եվ այս կապակցությամբ տրամաբանական գնահատական «Մայր Հայաստան»  քաղաքական ուժի կողմից, որտեղ նշված էր, որ «...ռուսական ռազմաբազայի դեմ, այսպես կոչված,  արևմտամետ ուժերի առաջիկա գործողությունը սպասարկում է Հայաստանի թշնամիների և թուրքական «5-րդ շարասյան» շահերը...»։

«Մայր Հայաստան» շարժման հայտարարության մեջ նշված էր նաև, որ Արցախի գրավումից, Սյունիքի տարածքը վիճելի գոտու վերածելուց և այսպես կոչված «Զանգեզուրի միջանցքը» ստանալուց հետո, Հայաստանի հակառակորդները անցնում են հաջորդ փուլին՝ Շիրակում տեղակայված 102-րդ ռուսական ռազմաբազան դուրս բերելու գործընթացին։

Այն որ այս սցենարն արդեն դրված է Թուրքիայի և Ադրբեջանի հատուկ ծառայությունների առաջ, նույնիսկ չեն էլ արդեն թաքցնում մեր հարևանները:

Սակայն պետք է նշել, որ այս հակահայկական ուժերի ակցիան պիտի դատապարտվի, բացի այդ «Մայր Հայաստանից»,  նաև այլ քաղաքական ուժերի կողմից:

Հակառակ դեպքում, նրանց խոսույթը, թե գործում  են հայկական շահերի տիրույթում, վերացական բնույթի կընկալվի:

Հայկական շահը գեղեցիկ ոտանավորներ արտասանելը չէ, այլ առարկայական քայլերով գործելն է:

Նույնը վերաբերվում է նաև Գյումրու ներկայիս քաղաքային իշխանությանը:

Օգոստոսի 23-ին մենք ականատես կլինենք, թե ինչ արժե Հայաստանի շահերի պաշտպանությունը քաղաքական ուժերի համար:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան