Մեռելածին իմպիչմենտացման հետքերով. Ռուբեն Հակոբյան

Ժամանակին «հալալ քրտինքով» սամասվալներով փողեր աշխատած եւ դրա միջոցով այսօր քաղաքական կառույցին ու լրատվադաշտի զգալի հատվածին պատանդ պահող տերերին խորհուրդ եմ տալիս վերջ տալ ընդդիմադիր դաշտը սողացող նենգությամբ ականապատելուն, ինչն ամրապնդում է ազգակործան իշխանատենչի դիրքերը։ Նաեւ խորհուրդ եմ տալիս չզբաղվել նիկոլատեսակ պոպուլիզմով՝ քաղաքական ուժերին ու գործիչներին, ովքեր դեմ են իմպիչմենտ կոչվող այս ավանտյուրային, ստորաբար ներկայացնել որպես վիժվածքի կողնակիցներ։

Համոզված եմ, որ տերերից որեւէ մեկը չի հավատում այս գործընթացի դրական արդյունքին։ Կրկնում եմ՝ իրական տերերը բացառապես այլ նպատակներ են հետապնդում։ Եվ պատահական չէ, որ հասարակության շրջանում որոշակի ճանաչում եւ հեղինակություն ունեցող գործիչները, նաեւ ոչ նախաձեռնողների թիմից, հրաժարվել են, որպես վարչապետի թեկնածու, մասնակցել այս տրագիկոմեդիային։

Վերջում՝ ոմանց հորդորանք-պահանջ… Ովքեր իրենց գործունեությամբ բացահայտ նպաստել եւ շարունակում են նպաստել այս վիժվածքի կողմից իշխանությունը զավթելուն եւ պահպանելուն, նրանց խորհուրդ կտամ ներողություն խնդրել ժողովրդից, ապաշխարել եւ լքել ոչ միայն ընդդիմադիր, այլեւ քաղաքական դաշտն՝ ընդհանրապես։

Առայժմ այսքանը։