Օվերչուկը ևս ամբողջությամբ չի բացում Փաշինյանի աշխարհաքաղաքական ընտրության մանրամասները

Թուրքիան Արևմուտք չէ, ոչ էլ ԵՄ:

Քաղաքագետ Բենիամին Մաթևոսյանն Alpha News-ի եթերում «Վերնագիր» հեղինակային հաղորդման ընթացքում ներկայացրել է թեմայի շուրջ մասնագիտական վերլուծություն, որում մասնավորապես ասվում է.

«Զարգացման ներկա փուլում Հայաստանի հիմնական խնդիրներից մեկը նրա հետ կատարվողի թերագնահատումն է։ Ընդ որում թերագնահատվում է թե՛ Հայաստանի քաղաքական դերակատարների կողմից, թե՛ արտաքին «խաղացողների» կողմից։ Օրինա՞կ եք ուզում։

Նախօրեին ՌԴ փոխվարչապետ Ալեքսեյ Օվերչուկը շատ կոշտ էր արտահայտվել ԵՄ-ին և ԵԱՏՄ-ին Հայաստանի անդամակցությունը համատեղելու անհնարինության մասին։ «Նրանք, ովքեր Հայաստանում այս քննարկումների ժամանակ պնդում են, որ կարելի է լուծումներ գտնել, մեղմ ասած, մոլորեցնում են հայ ժողովրդին։ Այստեղ լուծումը շատ ակնհայտ է՝ Եվրամիության հետ մաքսատուրքերի զրոյացումը ինքնաբերաբար կբերի ԵԱՏՄ-ի հետ առևտրում մաքսային ստուգումների և տուրքերի վերադարձի։ Հայկական կողմը հիանալի հասկանում է, որ հետևանքները հենց այսպիսին են լինելու: Ոչ ոք չպետք է պատրանքներ ունենա», — ասել է Օվերչուկը:

Թվում է, թե Օվերչուկի խոսքը կառուցված էր հնարավորինս հակիրճ և տրամաբանական: Ավելին, կարելի է ասել, որ ՌԴ փոխվարչապետն արձագանքում է ՀՀ ԱԳՆ ղեկավար Արարատ Միրզոյանի հայտարարություններին, ով Մոսկվա կատարած այցի ժամանակ նշել է՝ եթե նման հարց առաջանա (ԵՄ-ի և ԵԱՏՄ-ի անհամատեղելիությունը), ապա «պետք կլինի հասկանալ, թե ինչ անել»։ Ավելին, ՀՀ ԱԳՆ ղեկավարն ասել է, որ «փորձագետներն ու տեսաբաններն» են խոսում այդ ինտեգրացիոն միավորումների համատեղման անհնարինության մասին։ Հետաքրքի՞ր է՝ Օվերչուկը փորձագետ է, թե ավելի շատ տեսաբան։

Սակայն այստեղ հանգում ենք վերը նշված խնդրին. Օվերչուկի գնահատականը նույնպես ճիշտ չէ։ Կամ, գոնե, լիարժեք չէ։ Հայաստանի իշխանությունները քաջատեղյակ են ոչ միայն ԵՄ-ի և ԵԱՏՄ-ի անհամատեղելիության մասին, այլև, որ եվրաինտեգրման գործընթացի բովանդակային մեկնարկը (եվրաինտեգրման գործընթացի մեկնարկի հարցով հանրաքվեի ամսաթիվը սահմանելը, կառավարության կառուցվածքում փոփոխությունները՝ եվրաինտեգրման հարցերով հատուկ պաշտոնի ստեղծմամբ և այլն) հավասար է ԵԱՏՄ-ից դուրս գալու մեկնարկին։

Սա հաստատվել է հունվարի 24-ին, երբ Հայաստանի խորհրդարանի եվրոպական ինտեգրման հանձնաժողովը քննարկում էր հանրապետության՝ ԵՄ-ին անդամակցելու գործընթաց սկսելու մասին օրենքի նախագիծը։ Օրինագիծն ի վերջո հավանության արժանացավ հանձնաժողովի կողմից։ Բանավեճի ընթացքում քննարկումները ծավալվեցին հենց ԵԱՏՄ-ից Հայաստանի դուրս գալու անհրաժեշտության համատեքստում։ Ավելին, Փաշինյանի թիմի անդամների՝ հանրաքվեի նախաձեռնողների գիտակցության մեջ Հայաստանն արդեն իսկ դուրս է եկել ԵԱՏՄ-ից։ Փաստացի հենց դա հայտարարել է Եվրաինտեգրման հարցերով խորհրդարանական հանձնաժողովի նախագահ Արման Եղոյանը, ով բառացիորեն ասել է. «ԵԱՏՄ-ից դուրս գալուց հետո ի՞նչ՝ Ռուսաստանի հետ մեր ապրանքաշրջանառությունը պետք է զրոյանա»։

Օվերչուկի և մյուս դերակատարների խնդիրն այն է, որ նրանք կամ չեն տեսնում, կամ չեն ուզում տեսնել ակնհայտը. «եվրաինտեգրման» վերջնական նպատակը Ռուսաստանի Դաշնության հետ հարաբերությունների միտումնավոր խզումն է։ Հիշեք «Մենք չէ, որ դուրս ենք գալիս ՀԱՊԿ-ից, այլ ՀԱՊԿ-ն է դուրս գալիս Հայաստանից» բանաձևը։ Նույն տրամաբանությունը գործում է նաև ԵԱՏՄ-ի դեպքում՝ Հայաստանի իշխանությունները ցանկանում են հարաբերություններում ճգնաժամ առաջացնել, որպեսզի ԵԱՏՄ-ն նախաձեռնի Երևանի «դուրսգրումը» Միությունից, ինչն իր հերթին երկրի միակ հնարավոր զարգացման ուղին կդարձնի թյուրքական աշխարհին ինտեգրումը:

Պատահական չէ, որ Հայաստանում գտնվող «թուրքական դեսանտը»՝ Գարո Փայլանի գլխավորությամբ, արդեն հայտարարել է, որ «Թուրքիան կարող է Հայաստանին ցորեն վաճառել, եթե Ռուսաստանը պատժամիջոցներ կիրառի Երևանի դեմ»։

Մտածե՛ք այդ մասին․․․»։