Փաշինյանի ֆուտբոլի ֆեդերացիան երևի ցնծում է. Հայաստանի հավաքականը պարտվեց

Ոչ մի սխալ վերնագրում չկա: Քանի որ Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիան հիմնովին «նիկոլական» է, իսկ Փաշինյանի կրեդոն էլ «պարտությամբ հպարտանալն է», հետևաբար՝ տրամաբանական կլինի, որ Հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականի խայտառակ պարտությունից հետո ՀՖՖ-ն ցնծա, հպարտանա, սալյուտ խփի և այլն: 
Այո, Հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականը, Երևանի տոնի օրը (թե ասա՝ դժոխքում ինչ տոն, էլի) «հրաշալի» «նվեր» մատուցեց՝ 0-2 հաշվով պարտվելով Հյուսիսային Մակեդոնիային: 
Կարելի է, իհարկե, դիտողություններ անել մարզչական որոշումների կապակցությամբ, երբ Պետրակովը այսպես ասած՝ «վա բանկ» գնաց՝ հարձակողական խաղացողների հաշվին փորձելով ինչ-որ արդյունքի հասնել, հասկանալի է, թուլացնելով պաշտպանությունը: Բայց «հրաշք» չեղավ, ինչպես Ֆարերյան կղզիների հետ հանդիպման ժամանակ, երբ վերջին վայրկյաններին Մանվելյանի գոլի շնորհիվ հաջողվեց պլստալ նվաստացուցիչ պարտությունից: 
Իրականում Հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականի ձախողման արմատները շատ ավելի խորն են: Պատճառներից առաջինը այն անառողջ միջավայրն է, որ ձևավորվել է հավաքականի շուրջ: Երկրի քաղաքական ղեկավարության կողմից աշխարհահռչակ ու հրաշալի մարզավիճակում գտնվող Հենրիխ Մխիթարյանի դեմ թունավոր մաղձարշավ սկսվեց, որի հետևանքը Մխիթարյանի որոշումն էր՝ այլևս երբեք հանդես չգալ Հայաստանի հավաքականի կազմում: 
Ի լրումն, հավաքական չի հրավիրվում, օրինակ, Խորեն Բայրամյանը, չի հրավիրվում Տիգրան Բարսեղյանը, ով հրաշալի է հանդես գալիս իր ակումբում: 
Այնպիսի խորացող տպավորություն է, որ ՀՖՖ-ն, իր ղեկավարով հանդերձ, ամեն գնով ձգտում է ետ չմնալ իր քաղաքական էքսկլյուզիվ հովանավոր Փաշինյանից ու փորձում է նրանից շատ պարտություններ բերել: Ասացինք, չէ՞. պարտությամբ հպարտացողներ են: 
Արմեն Հակոբյան 
Zham.am