ԿԱՄ ԱՍՏԾՈ ՀԵՏ ԵՍ, ԿԱՄ ԹՇՆԱՄԻՆԵՐՆ ԵՆ ՔԵԶ ՀԵՏ

ԿԱՄ ԱՍՏԾՈ ՀԵՏ ԵՍ, ԿԱՄ ԹՇՆԱՄԻՆԵՐՆ ԵՆ ՔԵԶ ՀԵՏ

Երկու բան կա՝ կամ Աստծո հետ ես, և Աստված չի թողնում, որ քեզ մոտենան թշնամիները, կամ Աստծուն թողնում ու հեռանում ես, և թշնամիները մոտենում են քեզ։ Այդ թշնամիները կարող են լինել հակառակորդ ազգ, կրքեր, նեղություններ, վշտեր ու դժվարություններ։ Նայենք մեր շուրջն ու ազգային կյանքը՝ արդյո՞ք միմյանց հանդեպ հոգատարություն ու սրտացավություն է միշտ եղել, թե՞ հայը հային շարունակում է նվաստացնել, ծառայեցնել, շահագործել, իրավունքներն ու արժանապատվությունը ոտնահարել։ Արդյո՞ք ընդհանրական մտածում ու մոտեցում կա հայության մեջ, թե՞ միայն եսակենտրոնության՝ ես, ընտանիքս լավ լինենք, մյուսներն էլ թող իրենց գլխի ճարը տեսնեն։ Ուտել-պարելու կենտրոններում դատարկ տեղ չկա, հերթագրումները տարվա կտրվածքով լեցուն են, և այս ամենի կողքին ծայրահեղ աղքատ ընտանիքներ, ազգի կիսասոված երեխաներ։ (Ոչինչ, իմ երեխան կուշտ է, ուրիշների հետ ինչ գործ ունեմ, եթե անելու բան կա, թող պետությունը անի։ Բայց գոնե աղոթքների մեջ հիշո՞ւմ ենք զրկվածներին ու կարիքավորներին, կամ եթե հիշում ենք, արդյո՞ք սրտացավությամբ ու կսկիծով, թե՞ ձևականությամբ կամ պարտավորությամբ): Երբ իշխում են դատարկ լոզունգներն ու կեղծ հայրենասիրական հայտարարությունները, որոնց վրա ծիծաղում են սեփական բարօրության ու վայելքի, հաճույքի ու զրկելու նախապատվությունն ու պաշտամունքը, ապա ստացվում է որ քո թշնամին, ազգի թշնամին նախ ինքդ ես և, հետևաբար, առաջին հերթին ուրիշների մեջ ոսոխներ մի փնտրիր։ Նախ հաղթիր ինքդ քեզ, ժողովուրդ, որպեսզի կարողանաս հաղթել քո դեմ ելած տարատեսակ թշնամիներին, այլապես պարերդ էլ կլինեն վշտի շրջաններում, հարսանիքներդ ու խնջույքներդ էլ՝ զոհվածների ու զոհվողների կենացներով, երեխաներիդ ծնունդները՝ վաղաժամ մեռածների լրացումներով, այլոց հանդեպ անտարբեր, ինքնահաճո գոհացումներդ էլ՝ խանգարող տհաճ լուրերով։ «Մարդու թշնամիները իր տնեցիները կլինեն»,- ասում է Քրիստոս (Մատթ. 10.36):

Ադամ Քահանա Մակարյանի ֆեյսբուքյան էջից