Քաղաքական թեմաներից չխոսելու և բացառապես հոգևոր թեմաներից խոսելու տեսությունը լուրջ չէ. Ադամ Քահանա Մակարյանի արձագանքը

ՎԵՐՋԵՐՍ ՀՆՉԱԾ ԿԱՐԾԻՔՆԵՐԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ

1. Երբ որ պետության օրենքը բախվում է ժողովրդի դարավոր ու նվիրական ավանդույթին, պետք է փոխվի օրենքը և ոչ թե ավանդույթը, որովհետև օրենքը իշխանավորների մտքի հետևանք է, որը հաճախ փոխվում է հաջորդ իշխանությունների կողմից և երբեմն էլ գործածվում է նաև սուբյեկտիվ մեկնաբանություններով, միակողմանի շահերով ու ոչ թե համազգային օգուտներով։

2. Այն դեպքում, երբ հնարավոր չէ փոխել համապատասխան օրենքը, տես կետ 1։

3. Քաղաքական թեմաներից չխոսելու և բացառապես հոգևոր թեմաներից խոսելու տեսությունը լուրջ չէ, որովհետև Եկեղեցին քաղաքական թեմաներից խոսում է հոգևոր տեսանկյունից և ծառայում է պետության մեջ, գործ ունի աշխարհիկ պետության մեջ ապրող հավատացյալ հասարակության հետ, որոնց անկումով կամ վերացումով Եկեղեցու առաքելության տիրույթը վերանում է։ Հետևաբար, Եկեղեցին չի կարող ազգի, հայրենիքի մասին չխոսել, ինչպես որ Քրիստոս խոսեց Իսրայելի տան մասին (Մատթ. 10.6), առաքյալներին նախ ուղարկեց Իսրայելի մոլորյալ ոչխարներին դարձի բերելու (Մատթ. 15.24) և հանդիմանեց իշխանավորներին՝ ի դեմս երկրի ղեկավար «աղվես Հերովդեսի» (Ղուկ. 13.32)։

4. Կոռուպցիան, եկեղեցական լեզվով, արծաթասիրությունն է, դրան առնչված իշխանամոլությունը, նյութապաշտությունը, շահամոլությունը, որի մասին մշտապես խոսվել և խոսվում է եկեղեցականների կողմից՝ նման մեղքերի ու արատների դատապարտումով։ Ազատ, արդար ու թափանցիկ կոչվող ընտրությունները ժողովրդի միաբանության հիմք չեն տալիս, որովհետև «ընտրություն» ու «միաբանություն» բոլորովին տարբեր հասկացություններ են, ինչը և ցույց է տալիս տարածված երկպառակությունը, միտումնավոր սերմանվող ներհասարակական թշնամանքը և դրսևորվող ատելությունը։ 

5. Մեր ժողովրդի ազգային-հոգևոր անվտանգության հետ տեղի է ունեցել հետևյալը՝ բարոյական չափանիշները աղավաղվել են, համասեռամոլության քարոզը դարձրել են հանրային ու խրախուսելի, դպրոցներում անհաջող բառապաշարով և օրինակներով սեռական դաստիարակության դասընթացներ են անցկացնում, հոգևոր տարրը կրթական համակարգից ամեն գնով դուրս է դրվում, մենք ոչ թե սկսել ենք քիչ պաս պահել կամ քիչ աղոթել, այլ սկսել ենք ավելի շատ թաղման ու հոգեհանգստյան աղոթքներ ասել հատկապես Եռաբլուրում, մարդկանց ընտանիքներում։ Աստծո խոսքը՝ «ողորմություն եմ կամենում և ոչ զոհ» (Օսեե 6.6, Մատթ. 9.13), հակառակ իրագործման տրվեց, անհաջող քաղաքականության, տարատեսակ այլ գործընթացների, թշնամու պատճառով հազարավոր զոհեր ունեցանք։ Եվ մատաղի ավանդույթը փոխելու հորդոր-կարգադրությունը ավելի շատ տեղին կլիներ այս իմաստով՝ ամեն ջանք գործի դնելու մեր երեխաներին, արցախցիներին ու մեր ապագան մատաղ չանելու համար։

Ադամ Քահանա Մակարյանի ֆեյսբուքյան էջից