Արևմուտքի ցինիզմը հայ-ադրբեջանական կոնֆլիկտի հարցում սահմաններ չունի

Ադրբեջանցիների  վանդալիզմի դրսևորումների վերաբերյալ, թվում էր թե, պետք է լիներ հասցեագրված գնահատականներ: Գոնե այս հարցում արևմտյան մայրաքաղաքները պետք է միասնական գնահատականով հանդես գային, որպեսզի գոնե դիվանագիտական հարթակում ցույց տային, որ իրենք կարող են  «արժեհամակարգային»  մոտեցումով մոտենան հայ-ադրբեջանական կոնֆլիկտի լուծմանը: Սակայն ադրբեջանցիների կողմից միտումնավոր իրենց վայրագության տեսանյութերը ցուցադրելուց հետո Հարավային Կովկասի և Վրաստանի ճգնաժամի հարցերով ԵՄ հատուկ ներկայացուցիչ Տոյվո Կլաարը  հանդես է եկել հետևյալ թվիթերյան գրառմամբ. «Այսօր ինձ ուղարկվել են մի քանի տեսանյութեր, որոնք, ըստ երևույթին, ցույց են տալիս ադրբեջանցիների դեմ կատարված ռազմական հանցագործությունները: Նաև դրանք պետք է հետաքննվեն, և իրական հանցագործները պետք է պատասխանատվության ենթարկվեն: Հակամարտությունը երկու կողմերին էլ խորը վերքեր է թողել, և բուժելու համար անհրաժեշտ է պատասխանատվություն...»:

Today I have been sent several videos apparently showing war crimes committed against Azerbaijanis. Also these need to be investigated and if authentic perpetrators need to be held responsible. The conflict has left deep wounds on both sides and to heal accountability is needed.

— Toivo Klaar (@ToivoKlaar) October 2, 2022

Ակնհայտ է, որ ադրբեջանցիների կողմից ուղարկված «նյութերը» 90-ականների ժամանակների նյութեր են: Եվ Կլաարը չէր կարող չհասկանալ, որ Ադրբեջանն իր այս քայլով փորձում է նոր խաղի կանոն թելադրել, ոչ միայն Հայաստանին, այլև այսպես կոչված «քաղաքակիրտ աշխարհին»: Թվում էր, թե գոնե այս հարցում այդ «աշխարհը», գոնե իր արժեհամակարգային տեսանկյունից չպետք է այդ խայծը կուլ տար: Բայց արի ու տես, որ իրենց համար այսօր բացառապես «ռուսական բարբարոսություններն են» հետաքրքրում, իսկ մնացած բոլոր դեպքերի շուրջ իրենք գործում են շահերի տրամաբանությամբ:

Այդպիսին էր իրենց մոտեցումը 100 տարի առաջ, այդպիսին է նրանց մոտեցումն այսօր:

Գետնի վրա նրանք մեզ ոչիչն տալ չեն կարող և այդպիսի ցանկություն չունեն: Այլ հարց է, որ իր պատմական անցյալ դասերը չսովորած մեր հանրությունն այսօր նույն սխալներն է կրկնում: Բայց այս անգամ, դրա գինը կարող է լինել, ոչ թե առանձին վերցված մեր տարածքների կորուստը, այլ բուն Հայաստանը ամբողջությամբ:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան