Գիտակցությունից դուրս

Արդյո՞ք հոգեբանական ներգործության չեն ենթարկվել բոլոր նրանք,

– ովքեր բացարձակ անտարբեր են դարձել իրենց հարազատի, մտերիմի և հայրենակցի ողբերգությանը,

– ովքեր մի քանի տարի է իսպառ չեն ընկալում իրենց իսկ «ընտրյալների» անթաքույց զզվանքը, զայրույթն ու առհամարանքն իրենց հանդեպ, և շարունակում են հավատալ ու վստահել իրենց հանդեպ ատելությամբ լցվածներին։

Արդյո՞ք ծանր ու խորը հոգեներգործության զոհեր չեն այն բոլոր մարդիկ, որոնց թշնամի պետությունների ղեկավարներն ազնվորեն, ուղղակի և պաշտոնապես հայտնում են, որ պատրաստվում են ցեղասպանել ու բնաջնջել բոլորին, իսկ իրենք հավատում են ինչ-որ «խաղաղությանը…»։

Արդյո՞ք հոգեներգործության զոհեր չեն բոլոր նրանք,

– ովքեր համազգային աղետի և ողբերգության մեջ մեղադրում են անխտիր բոլորին, ողջ աշխարհին, իրենց համախոհներին, նույնիսկ իրենք իրենց և իրենց նախնիներին, բայց ոչ երբեք առաջին հերթին իրական մեղավորներին,

– ովքեր հավատում են ցանկացած իրենց համար անհայտ պատահական անցորդների հուզական խոսքին, և անտեսում են իրենց անվտանգ ու զարգացող հայրենիք ապահովողների խոսքը։

Թող ներեն բոլոր նրանք, ովքեր դեռևս հույս ունեն, որ վերը նշված մարդկանց գիտակցության վրա ազդելով հնարավոր է իրավիճակը կտրուկ փոխել, որովհետև սա հավանաբար բացառապես հոգեվերլուծաբանների և հոգեբանների կողմից լուծումներ առաջարկելու խնդիր է:

Ոչ մասնագետն այլևս չի կարող բացատրել նման երևույթները, որովհետև դրանք ամենայն հավանականությամբ որևէ ուղղակի կապ չունեն մարդկային գիտակցության հետ»։

ՀԳ . Փաստորեն հերքվեց նաև «С ума по одиночке сходят…»

Կարեն Ճշմարիտյանի ֆեյսբուքյան էջից