Էդմոն Մարուքյանը ակամայից բացահայտում է իշխանությունների անծրագիր լինելն ու սնանկությունը. տեսանյութ

Էդմոն Մարուքյանը վերջին ժամանակներս ենթարկվում է ուժգին քննադատության ընդդիմության կողմից, Փաշինյանի հետ համագործակցության պատճառով: Եվ ահա նա փարձում է հակազդել այդ քննադատությանը, բայց ակամայից  փչացնում է Փաշինյանի իշխանությունը: Այսպես այն հարցին, թե ինչու իշխանությունները ժամանակին Լաչինի այլընտրանքային ճանապարհը  չէին կառուցել, և ինչու Արմեն Գրիգորյանը հայտարարեց, որ Ադրբեջանի պահանջը հենց այսօր ազատել այդ միջանցքը լեգիտիմ չէ, շատ օրիգինալ պատասխան տվեց: Պարզվում է, որ ինքը նույնպես զարմացած է, թե ինչու մինչ այսօր այդ ճանապարհը կառուցված չէ: Սակայն միաժամանակ զարմանում է, թե ինչու մինչ այսօր Բերձորի և Աղավնոյի բնակիչները պատրաստ չեն եղել նման զարգացումներին, եթե 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ի համաձայնագրի համաձայն, միևնուն է այդ բնակավայրերը պիտի հանձնվեին Ադրբեջանին:

Փաստորեն Մարուքյանը իշխանության և բնակիչների պահվածքը դնում է նույն հարթության վրա: Մինչդեռ Աղավնոյի բնակիչը Փաշինյանից ավելի քիչ է տեղեկայված բանակցային գործընթացից և դա Մարուքյանը շատ լավ է հասկանում:

Ստացվում է, որ Մարուքյանը ակամայից խոստովանում է, որ Փաշինյանի իշխանության մեջ լիակատար բառդակ է տիրում, որտեղ իշխանությունը չի կարողանում պլանավորել նույնիսկ իր մոտակա քայլերը:

Ինչ վերաբերվում է Արամ Զավենիչի առաջարկին, թե կարելի է Արցախ ուղարկել արևմտյան խաղաղապահ ուժեր, ապա Մարուքյանը հեգնանքով նշում է, որ եթե Արևմուտքը կարողանար այդ ուժերը կուղարկեր ուկրաինական Խերսոն քաղաք: Դրանով  Մարուքյանը բացահայտում է Արամ Զավենիչի առնվազն անմեխսունակ էությունը: Ինչ է ստացվում, որ Մարուքյանը 2017-ի ընտրություններին դաշինք էր կազմել անմեխսունակի և անծրագիր պոպուլիստի հետ:

Էդմոն Մարուքյանի խոսքում կար  ևս մի վտագավոր դրույթ: Նա ամեն քայլում  նշում էր, որ “այ, եթե իշխանությունը այս քայլը չաներ, ապա նրան կմեղադրեին դավաճանության մեջ”:

Փաստորեն ստացվում է, որ Փաշինյանի իշխանության գլխավոր նպատակը, ամեն ինչ անելն է, որ չմեղադրվի դավաճանության մեջ, անկախ իր քայլերի արդյունքների բովանդակությունից:

Մարուքյանը իր խոսքի մեջ, փաստացի խոստովանեց  Փաշինյանի գործողությանը  այդ  գլխավոր մոտիվը, որին ավելացնելու այլևս ոչինչ չկա:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան