Գագիկ Ջհանգիրյանը պատռեց Նիկոլ Փաշինյանի՝ «դեմոկրատական» շղարշի ետևում թաքնված իրական դեմքը

Մինչ ԲԴԽ նախկին նախագահ Ռուբեն Վարդազարյանի այսօրվա ասուլիսն արդեն պարզ էր, թե ինչու էին Նիկոլ Փաշինյանին բերել իշխանության 2018 թվականին: Դեմոկրատական «հեղափոխության» շղարշի տակ թաքնված էին այդ «հեղափոխության» ճարտարապետների իրական նպատակները: Այդ նպատակները նույնիսկ աղերս չունեին իրական դեմոկրատական փոփոխություններ իրականացնելու հետ:

Իրական նպատակը՝ Փաշինյանի ձեռքերով տարածաշրջանի աշխարհաքաղաքական վեկտորի փոփոխության խնդիրն  էր: Իսկ դրան խանգարում էր  Արցախի չլուծված հարցը: Փաշինյանի իրական դերակատարումն այդ սցենարում պիտի լիներ Արցախի անվտանգության համակարգի լիակատար ապամոնտաժումը, որն էլ նա փայլուն իրականացրեց:

Սկզբից, որպեսզի այդ նպատակին հասնեին, նախ անհրաժեշտ էր ՀՀ Երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի վրա քրեական գործ կարել: Հետո պիտի ՀԱՊԿ-ի հեղինակազրկումը իրականացվեր, հետո բանակի կազմալուծումը, հայաստանցի-ղարաբաղցի հակասությունը խորացնելը, հայկական բանակի վերնախավի վարկաբեկումը հանրության մոտ: Իսկ վերջում, որպեսզի այդ խնդիրը անթերի լուծվեր, պիտի իրականացվեր ղարաբաղյան խնդրի շուրջ բանակցային գործընթացի ամբողջական փլուզումը: Պետք է նշել, որ Նիկոլ Փաշինյանը այս բոլոր խնդիրները գերազանց ձևով իրականացրեց:

ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը 2020 թվականին, պատերազմից հետո, փաստացի դադարեց գոյություն ունենալ, իսկ ռուս-ուկրաինական պատերազմից հետո այն կազմալուծվեց արդեն դե-յուրե:

Իսկ դա նշանակում է, որ ավելի քան 25 տարվա բանակցային գործընթացի ողջ կապիտալը ջուրը լցվեց և իրականացավ ադրբեջանցիների երազանաքը:

Այսօր, մեր տարածաշրջանում ընթանում է աշխարհաքաղաքական լուրջ փոփոխությունների սողացող գործընթաց, որի արդյունքում լրջագույն վտանգի տակ է հայտնվելու ոչ միայն Արցախի, այլև Հայաստանի ապագան:

Ինչ վերաբերվում է երկրում ընթացող, իբր հին բարքերի վերացման գործընթացին, ապա այն ոչ միայն չիրականացավ, այլև իսկզբանե այդպիսի խնդիր դրված չէր: 2018-ի «հեղափոխության» իրական ճարտարապետները այդպիսի խնդիր իրենց առջև չէին էլ դրել: Քանզի լավ հասկանում էին, որ երկիրը փլուզող ղեկավարի իշխանությունը հնարավոր չի լինի պահպանել բացառապես դեմոկրատական եղանակներով:

Ահա, թե ինչու նրանց պետք էին Հայաստանի ավտորիտար համակարգի կայացման հին կադրերը, որպեսզի կարողանային պահպանել Փաշինյանի իշխանությունը: 2018-ից հետո Հայաստանում ոչ միայն դրական համակարգային փոփոխություն չիրականացավ, այլև վերականգնվեցին, ոչ թե հին, այլ Հայաստանի հնագույն, ավելի վատ բարքերը:

Այս ամենն այսօր արդեն իսկ տեսանելի է  հանրության մեծ մասի համար: Իսկ այսօրվա ԲԴԽ-ի նախկին նախագահի ասուլիսից հետո, կարծում ենք, որ այդ խնդիրը պարզ կդառնա նաև հանրության այն փոքր մասի համար, ովքեր անշահախնդրորեն դեռ իրենց հույսը չէին կորցրել, որ իրենց 2018-ին դաժանորեն խաբել են:

Ջհանգիրյանն այսօր պարոն Վարդազարյանի օգնությամբ բացահայտեց այդ ամենը:

Վերջում մնում է հետևյալ ամենակարևոր հարցադրումը, ի՞նչ անել այս իրավիճակից դուրս գալու համար հնարավորինս մինիմալ կորուստներով: Բայց դրա համար անհրաժեշտ է, որ Փաշինյանին որպես այլընտրանք հանդիսացողները լինեն մաքսիմալ անկեղծ հանրության հետ, և փորձեն իրատեսական առաջարկներով հանդես գալ, որպեսզի հանրությունը հավատա, որ հաջորդ անգամ էլ խաբված դուրս չի գալու:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան