Հրանուշ Հակոբյանի ֆենոմենը

Ես միշտ դեմ եմ եղել, երբ մարդկանց բաժանում են տեսակների, որովհետև այն իր մեջ պարունակում է սեգրեգացիայի վտանգներ` մարդկանց բաժանել խմբերի և պիտակավորել ու սորթավորել ըստ խմբերի:

Սակայն լինում են եզակի դեպքեր, երբ ստիպված ես լինում հրաժարվել սկզբունքներից և այդ եզակի դեպքերից է Հրանուշ Հակոբյանը:
Ինչ «տեսակի» մասին է խոսքը գնում: Փորձենք համակարգել ըստ հատկանիշների:

Ընդհանուր կոմերիտական անցյալ:

Սովետական Միությունը չհիշող սերունդը, բնականաար, չգիտի, թե ինչով էին տարբերվում կոմերիտական ֆունկցիոներներն այլ ճանապարհ անցած կոմունիստական ֆունկցիոներից, որոնց մի մասը բանակում էր ընդունվել կոմունիստական կուսակցություն, մի մասը արտադրական գործունեության ժամանակ և այլն:

Կոմերիտական ֆունկցիոներները հատուկ տեսակ էին` որոնք հիմնականում այդտեղ էին հայտնվում հովանավորչության շնորհիվ և որևէ իրական մասնագիտություն ունենալը պարտադիր չէր: Նրանք կյանքում մեկ «մասնագիտություն» պետք է ունենային` ղեկավարել: Այսինքն ղեկավարել որևէ մասնագիտական հմտություն չունենալով:

Մարդկային հարաբերություններում կոմերիտական ֆունկցիոներներն ամենաանընդունելիներն էին և նրանց հակապատկերներն էին ազատ մտածողները` գիտնականները, երաժիշտները, արվեստագետները և այլն: Կոմերիտական ֆունկցիոների հիմնական առաքելությունն էր ճնշել ազատ մտածողություն ունեցողներին և որպես հետևանք համապատասխան վերաբերմունքի էին արժանանում, ինչն նրանց ավելի էր խորթացնում ինտելեկտուալ և ստեղծագործ երիտասարդներից:

Այդ տեսակը պատրաստ էր իշխանությանը մատուցել ցանկացած ծառայություն իր սերնդակիցների ազատությունները սահմանափակելու, իսկ երբեմն պատժելու համար:

Հրանուշ Հակոբյանը հայկական կոմերիտական ֆունկցիոներների խորհրդանիշն է` ամենահաջողակ և անխորտակելի:

Նա ղեկավարել է և' Ալեքսանդր III-ի, Նիկոլայ I', և ՆԵՊ-ի և հետագա ժամանակաշրջաններում, այդ թվում Տեր-Պետրոսյանի, Քոչարյանի, Սերժ Սարգսյանի և դեռ նրանց էլ կվերապրի:

Սակայն պետք է հանգիստ թողնել Սփյուռքի նախարարությունը, դա ամենառազմավարական կառույցներից մեկը պետք է լինի: Այստեղ միայն "ղեկավարել" իմանլը քիչ է, պետք է ունենալ մասնագիտական և մարդկային համապատասխան որակներ: Սակայն այսօր Սփյուռքի նախարության հիմնական գործառույթներն են վերահսկել "բարերարներին" և զերծ փահել Սփյուռքը Հայաստանի ներքաղաքական կյանքից:

Արդյունքում ունենում ենք այն ամենաթողությունը, ինչին ականատեսն եղանք հիմա, երբ «Արի Տուն» ծրագրի Ստամբուլի թիմի համար վերածվեց «Գնա Այստեղից և այլևս չվերադառնաս» ծրագրի:

Ստեփան Դանիելյանի ֆեյսբուքյան էջից

Լուսանկարը՝ SputnikArmenia-ի: